کتاب خنده و فراموشی

خنده؟ آیا تاکنون هرگز کسی به خنده اهمیت داده است؟ منظورم خندۀ واقعی است خنده ‏ای ورای شوخی، مسخره‌‌ کردن و ریشخند‌کردن. خندۀ ناشی از شعف بیکران، شعف دلپسند، شعف مطلق...

 به خواهرم گفتم، یا او به من گفت؛ بیا با هم بازی خنده بکنیم. در بستر کنار هم دراز کشیدیم و شروع به بازی کردیم. البته اول فقط تظاهر به خنده کردیم. خنده‏ های زورکی. خنده‏ های خنده‏ دار. خنده‏ هایی چنان خنده ‏دار که به خنده‏ مان انداخت.آن‌ گاه خندهٔ واقعی آمد، خندۀ واقعی و ما را به رهایی بیکران رساند، شلیک خنده، خنده‏ ای نو، خنده ‏ای تکان‏ دهنده، خنده‏ ای معنوی، خنده‏ ای باشکوه، خنده ‏ای عالی و شدید و بی‏ ملاحظه...

و ما به بی‏ پایانی خنده‏ های‌ مان خندیدیم... آه، خنده! خندهٔ شعف، شعف مطلق. خندهٔ عمیق به معنای زندگی عمیق است.