کتاب خرد و خشونت

کتاب «خرد و خشونت: یک دهه فلسفه‌ی سارتر (1950-1960)» نوشته‌ی آر. دی. لینگ و دی. جی. کوپر، که همراه با پیشگفتاری از خود ژان پل سارتر به چاپ رسیده است، به تفسیر و معرفی فلسفه‌ی سارتر می‌پردازد. لینگ روانپزشکی اسکاتلندی بود که اندیشه‌اش از فلسفه‌ی اگزیستانسیال تأثیر گرفته بود و کوپر روانپزشکی آفریقایی‌تبار بود. هر دو از سارتر بسیار تأثیر گرفته بودند. ساختار کتاب از پیشگفتار و مقدمه شروع می‌شود و سه فصل دارد: «مسئله‌ی روش»، «سارتر درباره‌ی ژنه» و «نقد عقل دیالکتیکی». ترتیب فصل‌ها منطقی است و تاریخی نیست. پیشگفتار سارتر نشان می‌دهد چرا دو روانپزشک سراغ او رفتند. سارتر می‌گوید اختلالات روانی را نمی‌توان از بیرون و با جبرگرایی اثبات‌گرایانه فهمید و باید آن‌ها را با مفاهیمی بازسازی کرد که از بیماری آن‌گونه که زیسته و تجربه می‌شود جدا نباشند. همین دغدغه‌ی روشی لینگ و کوپر را به سارتر نزدیک می‌کرد که بحث فصل اول کتاب را، متناسب با رساله‌ی «مسئله‌ی روش» (1960) خود سارتر نیز تشکیل می‌دهد. در فصل دوم، «سارتر درباره‌ی ژنه»، یک نمونه‌ از تلاشی برای فهم زندگی یک انسان زنده‌ی دیگر است که به تفسیر اثر «سن ژنه» (1952) سارتر می‌پردازدفصل پایانی، به رساله‌ی «نقد عقل دیالکتیکی» (1960) سارتر اختصاص یافته است که پس از «هستی و نیستی» (1943)، بزرگترین اثر وی به شمار می‌آید. خواننده باید دقت کند که هرچند هر دو نویسنده‌ی اثر روانپزشک بوده‌اند، با این حال، کاربرد آثار سارتر برای روانکاوی در این کتاب پرورده نشده است. پس نباید از این کتاب اثری بالینی یا نظریه‌ای درباره‌ی روان‌پریشی انتظار داشت. از سوی دیگر، این اثر بیش از هر کس برای خوانندگانی مفید است که به سارتر اگزیستانسیالیست سیاسی‌شده علاقه دارند و می‌خواهد پیش از رفتن سراغ متن‌های دشوار او، نقشه‌ای کلی از مسیر فکری‌اش داشته باشد. به لحاظ مفهومی نیز کتاب برای کسی که می‌خواهد بداند سارتر چگونه از تحلیل یک فرد به نظریه‌ی گروه و تاریخ رسید، این اثر نقطه‌ی شروع مناسبی است.