کتاب زنان پیشرو

Zanan-e Pishro
(داستان هایی برای دختران ایران)
کد کتاب : 22557
شابک : 978-6222040871
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 115
سال انتشار شمسی : 1400
سال انتشار میلادی : 2019
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 13
زودترین زمان ارسال : 31 مرداد

معرفی کتاب زنان پیشرو اثر الهام نظری

"زنان پیشرو" کتابی است به قلم مشترک "الهام نظری"، "گلچهره سهراب" و "سحر سلیمانی متین" که شامل "داستان هایی برای دختران ایران" می باشد. در ایران هم، مانند هر سرزمین دیگری، بوده اند و هستند زنانی که با کارهای ارزشمند و بزرگ خود، به زندگی عده ی زیادی از انسان ها، رنگ و جلا بخشیده اند. زنانی که نامشان کمتر به گوش ما خورده، اما اگر با آنچه برای بشریت و مردم انجام داده اند آشنا شویم، شاید هرگز نامشان را از خاطر نبریم. بی شک تعداد زیادی از این بانوان غیور هنوز ناشناس هستند اما در کتاب "زنان پیشرو"، به همت "الهام نظری"، "گلچهره سهراب" و "سحر سلیمانی متین" با عده ای از افتخارآفرین ترین زنان ایرانی آشنا خواهیم شد. باشد که مطالعه ی "داستان هایی برای دختران ایران"، الهام بخش خود آن ها و همچنین تلاش برای تحقیق و پژوهش درباره ی باقی افتخارآفرینان گمنام این سرزمین شود.
"زنان پیشرو" ما را به دنیای پنجاه زن سرسخت و پرتلاش از این آب و خاک خواهد برد. زنانی که موفقیت هایشان مرز نمی شناسد و در هر زمینه ای با غرور و اراده ای تزلزل ناپذیر به جنگیدن ادامه دادند. موفقیت های آنان محدود به یک یا دو دسته ی خاص نبوده و ما نام زنانی پیشرو در عرصه ی فضانوردی، بازیگری، شعر، کارگردانی، پزشکی، داستان نویسی، پژوهش و تحقیق، ورزش، نقاشی، ریاضیات، ادبیات و فعالیت های بشردوستانه خواهیم دید. حالا کتابی در دستان ما قرار گرفته که از قهرمانان زن سرزمینمان ایران، کشور اسطوره ها، داستان هایی برای گفتن دارد. داستان هایی که خواندن هر کدام، می تواند جرقه ای در ذهن یک دختر جوان ایجاد کند تا در آینده به آرزوهایش جامه ی عمل بپوشاند.

کتاب زنان پیشرو

الهام نظری
الهام نظری متولد سال 1364، مترجم کتاب‌هایی همچون طوطی فلوبر (نوشته جولین بارنز)، بهار زندگی دوشیزه جین برودی (نوشته میوریل اسپارک) و هومر و لنگلی (نوشته ای. ال. دکتروف) است.
قسمت هایی از کتاب زنان پیشرو (لذت متن)
مسافرها به هم نگاه می کنند. بعضی هایشان تعجب کرده اند. یک دفعه مادر فهیمه از خوشحالی به گریه می افتد و همه می ایستند و دست می زنند. حتی خانمی بعد از نشستن هواپیما صبر می کند تا او از کابین بیرون بیاید و به او بگوید از اینکه یک زن خلبان پرواز بوده خوشحال شده و انرژی گرفته است. فهیمه از بچگی عاشق پروازکردن بود. تابستان ها با خواهر و برادرهایش، با چسب سریش و کاغذ بادبادک می ساخت و از پشت بام پروازش می داد. دبیرستانش که تمام شد، کنکور داد، دوست داشت مهندسی پزشکی بخواند اما نشد. بعد متوجه شد که مرکز آموزش فنون خدمات هوایی تهران، امتحان ورودی گذاشته و دانشجو می گیرد. چون دوست داشت درس بخواند، امتحان داد و با نمره های خوبی قبول شد و در دور ه های خلبانی شرکت کرد. استادانش به او گفتند اگر بخواهد همین روند را ادامه بدهد و پرواز کند، زمان زیادی می برد تا خلبان شود و بهتر است به سراغ رشته های دیگر برود. او پذیرفت و تصمیم گرفت مهندسی پرواز بخواند. مهندس پرواز باید حواسش به سیستم های هواپیما، بخش سوخت، برق و مسیریابی باشد که اگر مشکلی پیش آمد، حل کند. همه از این انتخاب او تعجب کرده بودند، چون پیش از او هیچ زن ایرانی، مهندس پرواز نبود. این برخوردها به جای اینکه جلوی او را بگیرد، بیشتر به او انگیزه داد که رویایش را جدی تر دنبال کند. چند سال بعد فهیمه اولین زن مهندس پرواز در ایران شد.