کتاب کاش زنده بود!

«کاش زنده بود!» کتاب داستانی تصویری مناسب بچه‌های ۴ تا ۹ سال است. کتاب درباره‌ی سوگ و از دست دادن عزیزان است. بچه ها با خواندن کتاب می‌توانند کمی با حس غم و دلتگی نسبت به از دست دادن عزیزشان، کنار بیایند.
کتاب «کاش زنده بود!»‌ درباره‌ی درخت کاج کوچولویی است که غمگین است؛ خیلی غمگین. چند هفته‌ی پیش تنه‌ی پدرش را قطع کرده‌اند. او نمی‌تواند نبود پدرش را تحمل و باور کند. او از مادرش می‌پرسد که بابا کجا رفته؟ و مامان کاج در جواب می‌گوید که جواب این سوال را وقتی می‌فهمیم که نوبت خودمان برسد. کاج کوچولو خیلی سوال دارد. مثلا می‌پرسد چرا ما؟ چرا خانواده‌ی ما؟ چرا بابای من؟ و... او نمی‌داند چطور باید با دلتنگی و غم از دست دادن پدرش کنار بیاید. عمو و مادرش و بقیه‌ی درختان جنگل سعی می‌کنند به او بفهمانند که درست است شاخه‌ها و تنه‌‌‌ی بابا دیگر نیست اما ریشه‌اش تا همیشه باقی است و یادش در قلب آن‌ها زنده است. کاج کوچولو می‌فهمد که پدرش جزئی از اوست و در قلب او تا همیشه زنده است.
یکی از مسائل تلخی که ممکن است برخی بچه‌ها با آن مواجه شوند، مسئله‌ی مرگ است. بچه‌ها به واسطه‌ی دنیای کودکانه‌ی خود و روح حساس‌شان نمی‌توانند با مرگ و نیستی کنار بیایند و نمی‌دانند چطور و چگونه با غم و دلتنگی رو به رو شوند. یکی از راه‌کارهای خوب در این زمینه،‌ کتاب است. خواندن کتاب‌هایی در زمینه‌ی سوگ، عزاداری و مرگ می‌تواند تا حدی به کودکانی که دچار این غم شده‌اند، کمک کند.
در بخشی از کتاب می‌خوانیم: «از این به بعد خانواده‌ی آقای پرنده کجا لانه می‌سازند؟
- حتما می‌توانند یک جای خوب پیدا کنند.
- شاخه‌ی بابای من بهترین جای دنیا بود. نمی‌توانند هیچ‌جایی بهتر از آن برای ساختن لانه‌شان پیدا کنند.»
جولیا کوک، با نوشتن داستان تصویری «کاش زنده بود!»‌ سعی کرده است تا حدی ذهن بچه‌هایی را که عزیزی از دست داده‌اند، نسبت به دلنگرانی‌ها و دلتنگی‌هایشان آرام کند. او از زبان کاج کوچولو‌ سعی می‌کند دغدغه‌ها و نگرانی‌های ذهنی کودکان را نشان بدهد و برای هر کدام از آن‌ها جوابی داشته باشد. در انتهای کتاب نیز یادداشتی هست تحت عنوان «همیاری کودکان و نوجوانان سوگوار»، نویسنده در این یادداشت سعی کرده است نکاتی کلیدی را یادآور شود که می‌تواند به بزرگ‌ترها کمک کند تا بتوانند با بچه‌هایی که کسی را از دست داده‌اند، نزدیکی بیشتری داشته باشند.