کتاب بایگانی ادبی پلیس مخفی

The KGB'S Literary Archive
کد کتاب : 26966
مترجم :
شابک : 978-6004055321
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 489
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 1995
نوع جلد : جلد سخت
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 4 اردیبهشت

معرفی کتاب بایگانی ادبی پلیس مخفی اثر ویتالی شنتالینسکی

پنجاه سال پس از آنکه رژیم اتحاد جماهیر شوروی تمام هنرمندان خود را تحت فشار می گذاشت، آنها را دستگیر می کرد و یا زیرنظر نگه می داشت ویتالی شنتالینسکی این فرصت را پیدا کرد تا دریابد که واقعا برای نویسندگان-قربانیان استالین چه اتفاقی افتاده است . او تلاش می کند تا سخنان دزدیده شده ی این نویسندگان را دوباره زنده کند کتاب بایگانی ادبی پلیس مخفی به بهایی که نویسندگان دوران رژیم استالین پرداختند اما حاضر به خط گرفتن از حزب نشدند می پردازد. این نویسندگان اغلب مورد آزار و اذیت ، تبعید ، زندانی یا اعدام قرار گرفتند ، کارهای آنها ممنوع بود و انتشار آن رد می شد.
ویتالی شنتالیسکی پس از باز کردن پرونده بایگانی اسناد پلیس مخفی پرونده ی تعدادی از نویسندگانی که دستگیر شده یودند مانند بوریس پیلنیاکپ و ایساک بابل را می یابد و همچنین موفق به یافتن پرونده ی آن دسته از نویسندگانی می شود که در آن دوران دستگیر نشدند اما مدام تحت نظر پلیس مخفی بودند نویسندگانی مانند بولگاکف. شنتالیسکی حتی موفق می شود به تعدادی از دست نوشته های این نویسندگان که توسط پلیس های مخفی ضبط و مصادره شده بودند دست یابد. مانند یادداشت های روزانه بولگاکف. یادداشت هایی که بولگاکف آنها را از مامورین مخفی پس گرفته و سوزانده بود اما غافل از آنکه مامورین نسخه ای دیگر برای خود نگه داشته بودند و این همان نسخه ای است که شنتالیسکی موفق به یافتن می شود.
ساندی تلگراف در مورد این کتاب نوشته است که خواندن آن برای هر کسی که می خواهد تاریک ترین دوران ادبیات روسیه را در یابد ضروری است.

کتاب بایگانی ادبی پلیس مخفی

دسته بندی های کتاب بایگانی ادبی پلیس مخفی
قسمت هایی از کتاب بایگانی ادبی پلیس مخفی (لذت متن)
نویسندگان همیشه جایگاه ویژه ای در روسیه داشته اند. نویسنده روس به دلیل فقدان نهادهای دموکراتیک، هرگز فقط یک هنرمند نبوده بلکه سخنگوی حقیقت و وجدان عمومی نیز بوده است، آلکساندر هر تسن ادبیات روسی را «دولت دوم» و مرجع قدرت واقعی در جامعه نامید، این کتاب شرح موثق و مستندی است از آنچه بر نویسندگان و آثارشان در دوران شوروی رفت و من چگونه درگیر این قضیه شدم؟ انبوهی از دفترچه های بادداشت در برابرم قرار دارد. این ها شامل یادداشت هایی است که با عجله و بدون اندیشیدن در باره سبک نگارشی یا زیبایی جملات و عبارت هایم، روی کاغذ آوردم: در آن زمان هیچ فرصتی برای نگارش منظم و دقیق نبود زیرا حوادث به سرعت در حال وقوع بودند.

اما نویسندگان حساب و کتاب خاصی با مقوله زمان دارند، زندگی نویسنده موقعی که بمیرد تمام نمی شود بلکه تا موقعی که آثارش خوانده می شود، ادامه می یابد. از این حیث، بسیاری از نویسندگان شوروی را که در حال حاضر زنده اند باید پیشاپیش مرده فرض کرد؛ بسیار مرده تر از آن نویسندگانی که دهه ها از مرگ فیزیکی شان می گذرد. گرچه احیای این نویسنده قربانیان ناممکن است اما شاید بتوان دوباره آنها را به سخن واداشت. به این فکر می کردم که دستنوشته های آنها احتمالا در کنج خزاین اسناد پلیس مخفی با در گوشه ای از بایگانی های خانوادگی خصوصی، دور از توجهات گزمه های امنیتی، خاک می خورد.