کتاب رامپ

«رامپ» داستان (واقعا) واقعی رامبل استیلتسکین، نوشته‌ی لیسل شرتلیف است. داستان، فضایی فانتزی دارد و برای نوجوانان ۱۲ تا ۱۵ سال مناسب است. رامپ نام شخصیت داستان است. اسمی که برای هر کسی که آن را می‌شنود، عجیب و غریب است. رامپ در جایی زندگی می‌کند که اسم آدم‌ها، در تعیین سرنوشت‌شان تاثیرگذار است. رامپ خسته است از این‌که هر کسی اسمش را می‌شنود، یا تعجب می‌کند یا مسخره‌اش می‌کند. تا این‌که همه‌چیز عوض می‌شود... پیدا شدن یک دستگاه نخ‌ریسی، زندگی رامپ را از این رو به آن رو می‌کند. اما این شروع ماجراهایی است که پیش روی اوست.
خواندن کتاب «رامپ»‌ می‌تواند سرگرم کننده باشد چرا که روایتی است با پیچ و تاب زیاد، بالا و پایین دارد و پر از ماجراها و گره‌ها و اتفاق‌هایی است که یکی بعد از دیگری پیش می‌آید. فضای فانتزی، همراه با گره‌ها و تعلیق‌های نفس‌گیر، خواننده را برای ساعت‌ها از زندگی واقعی دور می‌کند و وارد دنیای کتاب می‌کند. خواننده با رامپ همراه می‌شود. مخاطب نوجوان کتاب می‌خواهد ببیند این پسربچه می‌تواند از پس نفرین ابدی خلاص شود؟ آیا زورش می‌رسد که با غول‌ها و جادوگران بجنگد یا کم می‌آورد و در مقابل آن‌ها شکست می‌خورد. رامپ قدرتی جادویی دارد که می‌تواند کاه را به طلا تبدیل کند اما همین قدرت جادویی ممکن است جانش را به خطر بیاندازد. او در قلمرو جادوییان، اسیر شده است و نمی‌داند تا کجا می‌تواند با نیروهای بد بجنگد.
کتاب به زبان اول شخص است و از زبان رامپ روایت می‌شود. او زبان ساده و روان و خوبی دارد. داستان این‌طور شروع می‌شود: «مادرم اسمم را از کفل گاو ماده گذاشت. مردم روستا عاشق دست‌انداختن اسم من هستند. شاید بشود گفت، فقط با همین قضیه شوخی می‌کنند. ولی راستش چندان هم حقیقت ندارد یا حداقل من فکر می‌کنم واقعیت ندارد و البته مامان‌بزرگ هم با من هم‌عقیده است. جدی می‌گویم؛ مادرم اسم دیگری برایم در نظر گرفته بود، یک اسم بی‌نظیر، ولی هیچ‌کس، هیچ‌وقت، آن اسم را نشنید. فقط بخش اول اسمم را شنیدند. بدترین بخش آن را!»
رامپ با همین زبان ساده ماجرای اسمش را برای ما تعریف می‌کند و از این می‌گوید که چه شد بخش دوم اسمش را هیچ‌کس نشنید، او از این می‌گوید که همیشه، بخصوص در روز تولدش، به سرنوشتش فکر می‌کند و ...
کتاب «رامپ» به‌راحتی می‌تواند مخاطب نوجوان را با خود همراه کند و به درون دنیایی فانتزی و پر از هیجان ببرد. مخاطب نوجوان پا به پای رامپ مسیر پر پیچ و خم و خطرناکی را طی و با لذت تا انتها آن را دنبال می‌کند.