کتاب برای آن به سوی تو می آیم

کتاب «برای آن به سوی تو می‌آیم» نوشته‌ی جی. پی. واسوانی مجموعه‌ای از حکایت‌ها و تمثیل‌های کوتاه است درباره‌ی نقش عملی ایمان و باور به خدا در زندگی روزمره؛ نه رساله‌ای نظام‌مند و استدلالی، بلکه گلچینی از داستان‌ها که هر یک نکته‌ای اخلاقی یا معنوی را از دل روایتی ساده منتقل می‌کند. واسوانی در این کتاب، مطابق سبک شناخته‌شده‌ی خودش، از سنت‌های دینی گوناگون بهره می‌گیرد. در واقع، اشاراتی به بودا، عیسی مسیح، ابوبکر، پیامبر اسلام، گورو نانک، سری کریشنا، سوامی ویوکاناندا و همچنین حکایت‌های صوفیانه و افسانه‌های ازوپ در کنار هم قرار گرفته‌اند. این رویکرد میان‌دینی، که بخشی از میراث فکری واسوانی و مأموریتش برای احترام متقابل میان ادیان بود، در جای جای کتاب دیده می‌شود. اما درباره‌ی محتوای کتاب چه می‌توان گفت؟ کتاب حول موضوعاتی چون رنج و اندوه، ترس از مرگ، دستیابی به آرامش درونی در دل مشقت و اعتماد خواست خداوند می‌چرخد. یکی از حکایت‌های شناخته‌شده‌ی کتاب، داستان راهزنی به نام آنگولیمالا از سنت بودایی است که در پی رویارویی با بودا، مسیر زندگی‌اش به ‌کلی دگرگون می‌شود. حکایت‌ها اغلب شخصیت‌هایی ساده دارند، از دخترکی کوچک تا شاگردی در جست‌وجوی استاد، و می‌کوشند نشان دهند چگونه می‌توان در میانه‌ی تاریکی و رنج، به معنایی روحانی یا آرامشی درونی دست یافت. عنوان کتاب، «برای آن به سوی تو می‌آیم»، نیز استعاره‌ای است از همین ایده: ایمان و تسلیم در برابر مشیت الهی برای دستیابی به رستگاری یا آرامش مطلق. واسوانی همچنین خاطراتی شخصی از دیدارها و گفت‌وگوهایش با پیروان و مریدانش را در لابه‌لای حکایت‌ها می‌آورد که به کتاب رنگ‌وبویی صمیمانه می‌بخشد، به ‌جای آنکه دیدی موعظه‌گرانه یا یک‌سویه نسبت به خواننده داشته باشد. سبک نوشتاری واسوانی در این کتاب، همچون بسیاری از آثار دیگرش، ساده و عاری از پیچیدگی‌های فلسفی یا کلامی است. هر حکایت معمولا کوتاه است و با یک یا چند جمله‌ی تأکیدی یا دعاگونه به پایان می‌رسد. این سادگی، کتاب را از رساله‌های آکادمیک یا تفسیرهای عمیق متون مقدس متمایز کرده و آن را بیشتر در سنت ادبیات الهام‌بخش و انگیزشی معنوی قرار می‌دهد؛ سنتی که مخاطبش نه لزوما محقق دین، بلکه خواننده‌ی عادی در جست‌وجوی آرامش و معنا است.