کتاب ملت ها و ناسیونالیسم پس از ۱۷۸۰

شما که اهل 《تحقیق 》هستید برای نمونه فقط یک قلم امریکای لیبرال رو پیش چشم بیارید و کارنامه‌ی سراسر جنگ افروزی ،غارت کشورهای فرودست، ایجاد کودتا‌های مختلف علیه حاکمیت‌های ملی،نقش پررنگش در تخریب دمکراسی واقعی و تشدید فقر و تعمیق شکاف‌های طبقاتی با ابزارهایی مثل صندوق بین المللی پول یا بانک تجارت جهانی وووو رو بخاطر بیارید. آیا به این چیزها هم حساسیت دارید یا مشکل شما فقط واژه‌ی 《سوسیالیسم》است. همچنین شما که در این زمینه تحقیق کرده اید چیزی در باره‌ی نقش تعیین کننده‌ی سوسیالیسم در پیروزمندی جنبش‌های ضد استعماریِ قرن گذشته می‌دانید؟ یا چیزی در باره‌ی تاثیر قدرتمند شوروی در دفع بلای فاشیسم هیتلری می‌دانید؟

آقای پورنظمی گرامی، پاسخ شما نمونه‌ی کاملِ فرار از موضوع است. شما به‌جای پاسخ به پرسش ساده‌ی "کارنامه‌ی نظام‌های سوسیالیستی چه بوده؟" یک‌باره آمریکا را وسط می‌کشد؛ این همان مغالطه‌ی "تو هم همین‌طور" است، نه استدلال. حتی اگر تمام اتهام‌های شما علیه آمریکا را بی‌کم‌وکاست بپذیریم، از آن هیچ نتیجه‌ای درباره‌ی کارنامه‌ی سوسیالیسم به‌دست نمی‌آید. جنایت یک دولت، کارنامه‌ی اقتصادی و سیاسی ایدئولوژی رقیب را سفید نمی‌کند. بله، شوروی در شکست آلمان نازی نقشی تعیین‌کننده داشت؛ ارتش سرخ بخش عظیمی از بار جنگ زمینی را تحمل کرد. بله، جریان‌های سوسیالیستی در شماری از جنبش‌های ضداستعماری مؤثر بودند. اما این‌ها مجوز تطهیر استبداد، اردوگاه، قحطی، سرکوب سیاسی و نابودی آزادی نیست. شما عملاً دارید برای یک ایدئولوژی، اعتبار اخلاقی را با چند دستاورد تاریخی می‌خرید. از همه مضحک‌تر این است که حمله به "آمریکای لیبرال" را جای پاسخ به واقعیت‌های شوروی، اروپای شرقی، چین مائو، کامبوج و کره‌ی شمالی می‌نشانید. سؤال این نیست که آمریکا بی‌گناه بوده یا نه. سؤال این است: آیا سوسیالیسم کارنامه‌ای دارد که ادعای برتری‌اش را توجیه کند؟ اگر پاسخ ندارید، فهرست‌کردن جنایت‌های آمریکا فقط طولانی‌کردن فرار از پاسخ است.