کتاب مانه و ابژه نقاشی

Manet and the Object of Painting

  • قیمت : 10,000 تومان
  • تمام شد ، اما میاریمش 😏
  • انتشارات: شوند شوند
    نویسنده:
مشخصات کتاب مانه و ابژه نقاشی
مترجم :
شابک : 978-600-96582-5-1
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 98
سال انتشار شمسی : 1396
سال انتشار میلادی : 1971
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 1
زودترین زمان ارسال : ---

میشل فوکو از فیلسوفان برجسته قرن بیستم

معرفی کتاب مانه و ابژه نقاشی اثر میشل فوکو

کتاب مانه و ابژه نقاشی، اثری نوشته ی میشل فوکو است که اولین بار در سال 1971 وارد بازار نشر شد. در این رویارویی میان یکی از برترین ذهن های قرن بیستم و هنرمندی فوق العاده تأثیرگذار در شکل گیری هنر مدرن، فیلسوف فرانسوی میشل فوکو، اهمیت ادوارد مانه را در تغییر ارزش های مرسوم در هنر نقاشی مورد تحلیل و بررسی قرار می دهد. این نقد قدرتمند، در قالب پرداختی مشروح به سیزده نقاشی مانه به مخاطبین ارائه شده است. در نظر فوکو که سیاست همیشه در اندیشه هایش نقش پررنگی داشت، ارتباط میان هنر بصری و قدرت، کاملا مشخص بود: هنرف پیشه ای زیبایی شناسانه نیست بلکه ابزاری برای کاوش در—و به چالش کشیدن—ساز و کارهای قدرت است.

کتاب مانه و ابژه نقاشی

میشل فوکو
پل میشل فوکو، زاده ی ۱۵ اکتبر ۱۹۲۶ و درگذشته ی ۲۴ ژوئن ۱۹۸۴، فیلسوف، تاریخ دان و متفکر معاصر فرانسوی و واضع اصطلاح «انسان گرایی ضد اومانیستی» است.وی، فرزند «آن مالاپار» و جراح متمول «پل فوکو» بود که در ۱۵ اکتبر ۱۹۲۶ در ناحیه سنت موار پواتیه فرانسه به دنیا آمد. بعدها اسم خود را به میشل فوکو تغییر داد. او صاحب کرسی «تاریخ نظام های فکری» در کالج دو فرانس بود و در دانشگاه ایالتی نیویورک در بوفالو و دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تدریس کرد.به خاطر نظریات عمیق و دیدگاه انقلابی درباره ی جامعه، سیاست و تار...
نکوداشت های کتاب مانه و ابژه نقاشی
A major contribution to the fields of both modern philosophy and art history.
مشارکتی برجسته و مهم در عرصه های فلسفه ی مدرن و تاریخ هنر.
Google Books

Foucault used Manet as a basis for a wider exploration of culture.
فوکو از مانه به عنوان مبنایی برای کاوشی وسیع تر در فرهنگ بهره گرفت.
Biblio

قسمت هایی از کتاب مانه و ابژه نقاشی (لذت متن)
مانه در تاریخ هنر، در تاریخ نقاشی قرن نوزدهم، همواره به عنوان کسی ظاهر می شود که تکنیک ها و اسلوب های بازنمایی تصویری را چنان تغییر می دهد که راه را برای جنبش امپرسیونیستی که طلایه دار تاریخ عرصه ی هنر تقریبا در تمامی نیمه ی دوم قرن نوزدهم است، هموار می کند. راست است که مانه واقعا سردمدار امپرسیونیسم است، و در واقع او است که امپرسیونیسم را ممکن می سازد؛ اما این جنبه از مانه مد نظر من نیست. به نظرم می رسد مانه عملا کار دیگری می کند، که شاید فراتر از صرف ممکن ساختن امپرسیونیسم باشد. به نظر من، حتی ورای امپرسیونیسم، مانه کل نقاشی «پس» از امپرسیونیسم را ممکن می سازد، تمام نقاشی قرن بیستم، تمام نقاشی ای که، در واقع، هنر معاصر از آن سر برآورده است.

به نظرم مانه درواقع کسی ا ست که برای اولین بار در هنر غرب، دست کم از زمان رنسانس، دست کم از کواتروچنتو، به خودش اجازه می دهد در نقاشی هایش، حتی در آنچه نقاشی ها بازنمایی می کنند، از ویژگی های مادی فضایی که رویش نقاشی می کشد، استفاده کند یا با آن ها بازی کند.

این نقاشی ای است که نه تنها می خواهد سه بعد را بازنمایی کند، بلکه، به هر طریق ممکن، از خطوط اریب و مارپیچ بهره می برد تا این واقعیت را پنهان و نفی کند که نقاشی همچنان درون مربع یا مستطیلی از خطوط صاف که در زوایای قائمه قطع شده اند، نقش می بندد.