کتاب جستارهایی در نمایش خلاق و درمان

کتاب «جستارهایی در نمایش خلاق و درمان» اثر یدالله آقاعباسی، پژوهشگر و مترجم حوزه‌ی تئاتر و نمایش کودک، مجموعه‌ای از جستارها و مقالات گردآوری‌شده است که به رابطه‌ی میان نمایش، بازی نقش و فرایندهای آموزشی و درمانی می‌پردازد. محور کتاب این پرسش است که نمایش خلاق، فارغ از اجرای صحنه‌ای و حرفه‌ای، چه ظرفیت‌هایی برای تربیت، درمان و رشد فردی دارد. آقاعباسی در این اثر نشان می‌دهد نمایش می‌تواند از یک فعالیت هنری صرف فراتر برود و در کلاس درس، جلسه‌ی درمانی یا فضای بازی کودکان نقشی کاربردی پیدا کند.
بخش قابل‌توجهی از مطالب کتاب به کاربرد نمایش خلاق در آموزش‌وپرورش کودکان و نوجوانان اختصاص داشته و جستارها نشان می‌دهند بازی نقش چگونه می‌تواند به درک بهتر مفاهیم ادبی، مطالعات اجتماعی و حتی برخی مباحث علوم و ریاضیات کمک کند. همچنین به تاثیر بازی‌های نمایشی بر رشد شناختی، اجتماعی و عاطفی کودکان، شکل‌گیری روابط با همسالان و تقویت مهارت‌های ارتباط اجتماعی پرداخته شده است.
یکی از موضوعات فرعی اما مهم کتاب، طراحی محیط بازی است؛ اینکه چیدمان و ویژگی‌های فضای بیرونی چه اندازه بر جذابیت و اثرگذاری بازی‌های نمایشی تاثیر می‌گذارد. در کنار این مباحث، نقش نمایش خلاق در تقویت مهارت خواندن و درک مطلب نیز از زاویه‌ای عملی بررسی شده است.
جنبه‌ی دیگر کتاب به کاربردهای درمانی نمایش مربوط می‌شود؛ جستارهایی درباره‌ی استفاده از بازی نقش و شبیه‌سازی موقعیت‌های زندگی در گفتاردرمانی، کار با کودکان دارای ناتوانی یادگیری و کودکان استثنایی در این مجموعه گنجانده شده است. بخشی از مطالب هم به موضوعی کمتر رایج در منابع مشابه می‌پردازد: نقش نمایش خلاق در بازسازی اجتماعی و روانی کودکان پس از بحران‌های طبیعی مانند زلزله. این جستارها توضیح می‌دهند که چگونه ایفای نقش و بازآفرینی موقعیت‌ها می‌تواند به کودکانی که تجربه‌ی آسیب‌زا داشته‌اند کمک کند تا احساسات و ترس‌های خود را در فضایی امن‌تر بازگو کنند. همچنین به نوشتن نمایشنامه برای تئاتر مشارکتی و جایگاه هوش عاطفی در فرایند نمایش خلاق نیز اشاره شده است.
ساختار کتاب بر پایه‌ی جستار است؛ یعنی هر بخش را می‌توان مستقل از بخش‌های دیگر خواند. همین ویژگی باعث می‌شود «جستارهایی در نمایش خلاق و درمان» برای طیف متنوعی از مخاطبان کاربرد داشته باشد: مربیان و آموزگاران کودک و نوجوان که به دنبال روش‌های فعال و مشارکتی در کلاس درس هستند، دانشجویان و پژوهشگران تئاتر که به کارکردهای غیرنمایشی این هنر علاقه دارند و همچنین روان‌شناسان، مشاوران و درمانگرانی که از فنون نمایشی و بداهه‌پردازی در جلسات فردی یا گروهی بهره می‌برند.