کتاب امپراتوری عثمانی

The Ottoman Empire
عصر متقدم ۱۶۰۰ -۱۳۰۰
کد کتاب : 11133
مترجم : کیومرث قرقلو
شابک : 9786009047680
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 448
سال انتشار شمسی : 1394
سال انتشار میلادی : 1973
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 2
زودترین زمان ارسال : 6 بهمن

معرفی کتاب امپراتوری عثمانی اثر خلیل اینالجق

کتاب "امپراتوری عثمانی" اثری است از "خلیل اینالجیق" که عصر متقدم را از سال های هزار و سیصد تا هزار و ششصد میلادی مورد بررسی قرار می دهد. "خلیل اینالجیق" اظهار می دارد که تاریخ قاره ی اروپا و تاریخ "امپراتوری عثمانی" دو مسئاله ی موازی تاریخی اند و به این دلیل باید در این زمینه، به صورت مقایسه ای و در کنار هم مورد مطالعه قرار بگیرند.
از نیمه های قرن پانزدهم به بعد، "امپراتوری عثمانی" نقشی حیاتی و مهم را در شکل دادن به تاریخ اروپا ایفا کرد. البته این مساله آن چنان در تار و پود تاریخ نگاری غربی تنیده نشده که عدم آگاهی به مفاهیم آن همچون توازن قوا یا حتی هویت اروپایی، سبب شود این تاریخ نگاری ها از اساس دچار تزلزل شود. چرا که اعمال این مفاهیم یا عدم اعمال نقش "امپراتوری عثمانی"، در تکامل و عملکرد قاره ی اروپا تغییر کلانی را نشان نمی دهد.
"امپراتوری عثمانی" در تاریخ نگاری های غربی عمدتا به این شکل وصف و درک شده که در تضاد و ناسازگاری با اروپا و اروپاییان قرار داشته است. علت چنین برداشتی می تواند وجود مدارک تاریخی ویژه ای همچون سنت صلیبی مسیحیان، خصومت های عمده ی عمومی به دلیل جنگ های طولانی مدت، بیگانگی فرهنگی و حتی ممکن است به این دلیل باشد که "امپراتوری عثمانی" خارج از روند روشنگری باقی ماند. با این حال این تضاد، جای صحبت های بیشتری دارد.
آنچه "خلیل اینالجیق" در مجموعه ی یافته های تحقیقاتی خود به آن دست یافته، بررسی تاثیر "امپراتوری عثمانی" در شکل گیری اروپای مدرن، علی الخصوص از قرن شانزدهم و تبادلات فرهنگی و اجتماعی بین دو قلمرو طی پانصد سال مواجهه آنان با هم می باشد.

کتاب امپراتوری عثمانی

قسمت هایی از کتاب امپراتوری عثمانی (لذت متن)
تا اوایل سده چهاردهم میلادی، بازماندگان « عثمان بیک » فرمانده ترکمانان نیمه بدوی، امیر خراج گزار دولت سلجوقی و بنیان گذار سلسله عثمانی توانسته بودند امپراتوری بزرگی را که از سواحل دانوب تا فرات امتداد داشت تاسیس کنند. فرمانروای این امپراتوری، بایزید اول پسر مراد اول نوه عثمان بیک، بزرگ ترین ارتش های صلیبی اروپا را درهم شکسته، پادشاهان مملوک یعنی قوی ترین زمامداران جهان اسلام را به چالش گرفته و با امیر تیمور، جهانگشای نوپیدای آسیای مرکزی و ایران دست و پنجه نرم کرده بود. این امپراتوری که با پیروزی های نظامی از یک امیرنشین کوچک و بی اهمیت مرزی در اراضی بیزانس مسیحی متولد شده بود، از اوان پیدایش، تمام امکانات خود را وقف مبارزه با نصارای کافر یعنی بیزانس مسیحی کرده بود. سلاطین عثمانی با لقب « غازی » ، سرزمین خود را « سرزمین اسلام » اراضی امپراتوری بیزانس را « دارالحرب » و لشکریانشان را « سپاهیان اسلام » می خواندند، و از اواسط سده چهاردهم میلادی که برای نخستین بار از تنگه داردانل گذشتند و به خاک اروپا وارد شدند، آنجا را دارالحرب اصلی نامیدند، که با پیشروی در آن، باید قدرت و عظمت اسلام را به کفار مسیحی نشان می دادند. عثمانی ها که اولین ملتی بودند که شریعت اسلامی را به صورت یک نظام قانونی، در تمام شئون دولتی و اجتماعی به مورد اجرا درآوردند، در مدت شش قرن حکومت خود، به بهانه ترویج و تبلیغ اسلام، تقریبا همیشه با غرب مسیحی در جنگ و جدال بودند. آن ها در آغاز با پیروزی های نظامی موفق شدند نظام حکومتی دلخواهشان را در بخش های وسیعی از سرزمین های اروپایی مستقر نمایند. گفتنی است که با وجود تحمیل حکومت بر مردم سرزمین های مفتوحه، رفتار آنان با پیروان سایر ادیان، رفتاری توام با مدارا و سعه صدر بود به طوری که اتباع مسیحی و یهودی آنان، روی هم رفته از آزادی های دینی برخوردار بودند و در صلح و امنیت به سر می بردند. مهاجرت وسیع یهودیان از اسپانیا و پرتغال به قلمرو امپراتوری عثمانی در اواخر سده پانزدهم و اوایل سده شانزدهم میلادی گواه این سیاست رواداری مذهبی بود.