انتشارات: ققنوسققنوس

معرفی کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر اثر مارتین هایدگر

کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر، اثری نوشته ی مارتین هایدگر است که اولین بار در سال 1952 به چاپ رسید. مارتین هایدگر، شاید تأثیرگذارترین فیلسوف هستی گرا در زمانه ی معاصر، در این اثر تلاش می کند تا ماهیت حقیقی فرآیند تفکر را مورد واکاوی و تحلیل قرار دهد. موضوع این کتاب این است که ما تنها زمانی می آموزیم که فکر کنیم که در حال پرسش درباره ی مسائلی باشیم که به طور معمول، به خاطر در نظر گرفتن هستی روزمره و سنت هایمان، مطرح نشده باقی مانده اند. هایدگر بحث خود را با اشاره به این نکته آغاز می کند که زمانی می توانیم معنای تفکر را بفهمیم که خودمان در حال تلاش برای اندیشیدن باشیم. هایدگر قصد دارد مخاطبین را به افرادی متفکرتر تبدیل کند و به آن ها یاد دهد که اندیشیدن را خودشان برای خودشان انجام دهند. کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر، اثری بسیار آموزنده و خواندنی است که در زمره ی درخشان ترین آثار فلسفی برجسته ی هایدگر قرار می گیرد.

کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر


ویژگی ها کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر

جزو فهرست برترین آثار فلسفی گودریدز

مشخصات کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر
نوع جلد :گالینگور
قطع :رقعی
شابک :978-964-311-772-6
تعداد صفحه :457
سال انتشار شمسی :1396
سال انتشار میلادی :1952
سری چاپ :4
بیشتر بخوانید

مارتین هایدگر : اندیشمندی که از مرگ، هستی می آفریند

هایدگر در طول دوران حرفه ای خود، تلاش کرد به ما کمک کند که زندگی عاقلانه تری داشته باشیم.

نکوداشت های کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر
With a lively and lucid style.
با سبکی سرزنده و واضح.
Kirkus Reviews Kirkus Reviews

It is the only systematic presentation of the Heidegger's late philosophy and it is perhaps the most exciting of his books.
این اثر، تنها ارائه ی نظام مند فلسفه ی متأخر هایدگر و شاید هیجان انگیزترین کتاب اوست.
Hannah Arendt

As important as Being and Time.
اثری که به اندازه ی کتاب «هستی و زمان»، بااهمیت است.
Great Thinkers

بخش هایی از کتاب چه باشد آن چه خوانندش تفکر (لذت متن)
ما هنوز در راه، در میانه ی راه و در میانه ی راه های گوناگون هستیم. هنوز حکمی قطعی درباره ی راهی اجتناب ناپذیر و از همین رو شاید یگانه راه تعیین نگشته است.

اصالتمندی واقعی در کسب این قدرت است که افکار پیشین را دریابیم، دریافته ها را تحمل کنیم و آن چه را که در خفا تحمل کرده ایم، به بالندگی برسانیم. آنگاه این افکار، خود به آنجا می رسند که به آن تعلق دارند، به آن چیزی می رسند که من آن را «امر آغازین» می نامم. آنگاه شور اصیل تفکر و در اصل شور انسان به امر عاری از منفعت پیوسته بیشتر می شود... اما در حقیقت هر گام در راه تفکر، تنها تلاشی محسوب می شود برای آن که انسان را متفکرانه، در یافتن مسیر ذات خویش همیاری کند.