کتاب آخرین روز یک محکوم

بخونید و لذت ببرید....نگاه کردن به مسئله اعدام و فردِ اعدامی که برای جامعه مسائلی مشمئز کننده و ناراحت کننده هست با قلم ویکتور هوگو تبدیل به یه مسئله قابل تامل شده...توی خوندش شک نکنید...ضمنا مقدمه کتاب رو که به قلم خود نویسنده است رو حتما بخونید

نشر چشمه رو خوندم ترجمه روان بود.توصیه میکنم درکل یکی از غمگین‌ترین کتاب هایی بود که خوندم.اهل خوندن کتاب‌های تاریخی نیستم اما این کتاب در بطن خودش تونست تاریخ رو به من یاد بده.نحوه‌ی تفکر اون زمان فرانسه درمورد عدالت. میتونه جز اولین کتابهایی باشه که میخونید ،خیلی سنگین نیست اما داستان قشنگی داره.شما شروع به تجربه‌ی احساسات فردی میکنید که حتی اسمش و دلیل گناهکار بودنش رو نمیدونید🥲لذت ببرید.

به نظرم کتاب جالبیه و یک روند ساده و خوبی داره

شاهکار پیشنهاد میکنم بعدش کتاب بیگانه خونده شه

کلود ولگرد رو بیشتر دوست داشتم

به نظرم جدیدا کیفیت جلد و کاغذ و متن نشر چشمه به طرز چشمگیری پایین اومده.

کتابی با مونولوگ‌های ستودنی و زیبا. ترجمه آقای محمد قاضی بسیار روان و خواناست. کتاب سیر هیجانی ندارد ولی خیلی درست به نقد قانون اعدام پرداخته و من به شخصه با این کتاب خیلی غمگین شدم. این کتاب آدم را وادار می‌کند به فکر انسانیت و ارزش زندگی، حتی وقتی قانون ظاهراً درست به نظر می‌رسد.

کتاب داستان خاصی نداره و درواقع مثل یک دفترچه خاطراته. اما مونولوگ هاش واقعا زیباست، توصیف هایی که میکنه و جزییاتی که به تصویر میکشه خیلی زنده‌ست. ممکنه سلیقه هرکسی نباشه اما در کل کتابیه که آدم رو غمگین میکنه چون میشه گفت اتفاقاتی واقعی بودن. ترجمه نشر چشمه روان و زیبا بود.

ترجمه فریس ابادی واقعا خوب بود. ولی واقعا از نشر چشمه توقع میره که کتاب‌ها رو خیلی با کیفیت‌تر و بهتر چاپ بکنه! اما درمورد کتاب؛ به نظر من کسل کننده بود. جدا از اینکه من اصلا با این طرز فکر رمانتیسمی نمیتونم کنار بیام؛ دقیقا همون مطالبی که تو بخش اول کتاب (خطابه‌ی علیه حکم اعدام) نوشته بود؛ تو بخش داستانی هم بود؛ یعنی حتی خیلی هم رنگ و بوی داستان نداشت و کلش شبیه یک بیانیه‌است. کلا به نظر من اون چیزی که تو ذهن هوگو بوده و نیتش از نوشتن این کتاب که شامل انزجار از گیوتین و حکم اعدام میشه رو دیکنز تو داستان دو شهر خیلی بهتر دراورده.

خب من چون خیلی با ویکتور هوگو آشنا نبودم این کتاب رو با ترجمه‌ی خانم فریس آبادی تهیه کردم(چون ترجمه‌ی روانی داره)و خب ترجمه عالی بود و دوست داشتم البته هنوز کلود‌بی‌نوا رو نخوندم خطابه ای علیه اعدام رو که نگم‌‌‌... اصلا دهنم وا مونده بود واقعا هنوزم نمیدونم کدوم طرفم😁 و خب امیدوارم اگر تونستم با ترجمه‌ی آقای قاضی بخونم

لطفا بهم‌بگید که سد اند نیست؟ :)

### **1. مقایسه بخش ابتدایی کتاب (تصویر ذهنی محکوم از سلول)** **ترجمه محمد قاضی:** *"محکوم به اعدام! اینک پنج هفته است که با این فکر زندگی می‌کنم، پیوسته تنها با آن، و همواره از حضورش سردم می‌شود..."* **ترجمه بنفشه فریس‌آبادی:** *"محکوم به مرگ! حالا پنج هفته است که با این اندیشه روزگار می‌گذرانم، همیشه تنها با آن، و همیشه از بودنش می‌لرزم..."* **تحلیل:** - قاضی از عبارت **"سردم می‌شود"** استفاده کرده که حس سنگینی و انجماد را منتقل می‌کند. - فریس‌آبادی **"می‌لرزم"** را به کار برده که اضطراب لحظه‌ای را نشان می‌دهد. --- ### **2. مقایسه توصیف زندانبان (نگاه خشن)** **ترجمه قاضی:** *"زندانبان رویی چهارگوش و شانه‌هایی زاویه‌دار و دستانی ستبر دارد..."* **ترجمه فریس‌آبادی:** *"نگهبان صورتش مربعی است، شانه‌هایش تیز و دستانش غول‌پیکر..."* **تحلیل:** - قاضی با **"ستبر"** و **"زاویه‌دار"** تصویری انتزاعی‌تر می‌سازد. - فریس‌آبادی با **"غول‌پیکر"** و **"تیز"** توصیفی ملموس‌تر ارائه می‌دهد. --- ### **3. مقایسه تأملات فلسفی محکوم** **متن اصلی:** **ترجمه قاضی:** *"مرگ، آن اندیشه انتزاعی، برایم به واقعیتی ملموس بدل گشته است."* **ترجمه فریس‌آبادی:** *"مرگ، که مفهومی انتزاعی بود، حالا برای من واقعیتی قابل لمس شده."* **تحلیل:** - قاضی با **"بدل گشته"** و **"اندیشه"** لحنی فلسفی‌تر دارد. - فریس‌آبادی با **"قابل لمس"** و ساختار ساده‌تر، متن را همه‌فهم‌تر کرده است. --- ### **4. مقایسه توصیف لحظه اعدام** **ترجمه قاضی:** *"هیاهوی جمعیت برمی‌خیزد، باران می‌بارد، جلاد طناب را می‌آراید..."* **ترجمه فریس‌آبادی:** *"جمعیت فریاد می‌کشد، باران می‌بارد، جلاد طناب را محکم می‌کند..."* **تحلیل:** - قاضی با **"می‌آراید"** (به جای "محکم می‌کند") کنایه تلخی از رسمی‌سازی اعدام دارد. - فریس‌آبادی با **"محکم می‌کند"** عمل را عینی‌تر نشان می‌دهد.

اول از همه بگم بین دو ترجمه مردد بودم که مقایسه کردم و با نظر کتابفروش ترجمه‌ی محمدقاضی از نشر ثالث رو تهیه کردم و بیییی نظیر بود. . هوگو این اثر را در نقد اعدام‌ها و خشونت سیستم قضایی و اجتماع نوشته. نقدی که چقدر دردناک در داستان مرد رو به اعدام را با روایت خود شخص و نوشته‌های شخصی اش نشان داده. مردی که ما نام و نشانش را نمی‌دانیم و هرگز جرمش را نخواهیم فهمید، تنها حالات و احساسات درونی او را می‌بینیم. رمانی کوتاه اما پرمعنا و عمیق، پر از احساسات و روان.. .. اما کلود ولگرد داستان مرد فقیری را در انجام جرم و زندان روایت میکند و این داستان برخلاف آخرین روزهای یک محکوم در جنبه اجتماعی نوشته شده. جامعه ای که فقط و جنایت نتیجه‌ی بی‌عدالتی در آن شکل گرفته را روایت و نقد می‌کند. (این داستان دوم مرا به شدت به یاد بینوایان انداخت.)

اگر دنبال یک داستان که روند ساده ای داره هستید این کتاب رو پیشنهاد می‌کنم

من این کتاب را با ترجمه‌ی آقای محمد قاضی از نشر ثالث خریداری نمودم و کلود ولگرد، داستان دوم این کتاب را، که ۳۰ صفحه بود، خواندم. این داستان شاهکار بود و عقاید رمانتسیتی هوگو را شرح می‌داد. اینکه چقدر می‌تواند یک محیط و اجتماع فاسد بر روی انسان تاثیر بگذارد و البته انتقاد‌های هوگو به جامعه و مسئولین قرن نوزدهم فرانسه و قانون اعدام. در کل، چیزی جز شاهکار به این داستان کوتاه نتوان گفت و البته به قلم هوگو (اولین تجربه‌ام از هوگو بود). درمورد ترجمه هم باید عرض کنم با اینکه ترجمه‌ی آقای قاضی از کلود ولگرد اولین تجربه‌ی حرفه‌ی ترجمه‌شان بوده، اما الحق و الانصاف بسیار عالی ترجمه شده. با اینکه در برخی مواقع آقای قاضی از واژگان سخت و عربی استفاده کردند اما متن بسیار صفیح و بلیغ و رسا است و صد‌البته گیرا. پس با این ۳۰ صفحه‌ای که خواندم، قطعا ترجمه‌ی آقای قاضی را پیشنهاد می‌دهم.

اگر از کتاب هایی با داستان یک نواخت خوشتون نمیاد این کتاب رو پیضنهاد نمیکنم

من ترجمه‌ی آقای قاضی نشر ثالث را خوندم و به نظرم خیلی خوب بود. با اینکه داستان طولانی نیست ولی اثرگذاریش خیلی عمیقه مخصوصاً نقدی که هوگو در دو صفحه‌ی آخر کتاب به حکم اعدام نوشته خیلی جالب و تامل برانگیزه! (حدود ۲۰۰سال پیش) و نکته‌ی جالب داستان این بود که من وقتی داستان محکوم به اعدام را میخوندم اون رو مقایسه می‌کردم با کسانی که بیماری صعب‌العلاج دارند و به قول معروف دکترها جواب کردند! این حالت (که امیدوارم هیچکس گرفتارش نشه) مثل کسی می‌مونه که حکم اعدامش را صادر کردند! در جایی از کتاب می‌خونیم: "آدمیان همه محکوم به مرگند منتها موعد اجرای حکم درباره‌ی هر یک از ایشان نامشخص است"

در خصوص ترجمه آقای قاضی اولا ایشون نیازی به تمجید ندارند و از مترجمان بسیار خوب هستند ، لیکن در این اثر احساس می‌کنم ترجمه اقای قاضی کمی زبان سخت به خود گرفته و همین مساله باعث شده تا خوانش کتاب چندان روان نباشد ، عباراتی مثل « طربخانه خاطر» و «انیس و‌ندیم» و «احلام و رویاها» که برای مثال در صفحه اول داستان است. البته من اطلاعی از نثر هوگو ندارم شاید نگارش نویسنده هم اینگونه بوده اما این مطلب را گفتم که عزیزان بهتر تصمیم بگیرند

با خوندنش اشک ریختم عجیب کتاب خوبیه نمیتونی زمین بزاریش بشدت غم انگیز و تکان دهنده من با ترجمه پگاه فرهنگ مهر خوندم خیلیم خوب بود هوگو یجوری نوشته این کتابو انگار خواننده کتابو می‌خوان اعدام کنند

این انتشاراتی که گذاشته اید و این مترجمان حتی اسم کتاب رو هم با اندکی سانسور روی جلد نوشته اند