کتاب روایتشناسی
نویسنده:
ابوالفضل حری
معرفی کتاب روایتشناسی
«روایتشناسی: عناصر روایتگری در داستاننویسی ایران» نوشتهی ابوالفضل حرّی به تحلیل ساختار روایت در داستانهای فارسی معاصر و کلاسیک میپردازد. هدف نویسنده ارائهی چارچوبی بومیشده برای درک عناصر روایی در ادبیات داستانی ایران است.
تقریبا همهی آثار موجود در زمینهی روایتشناسی آثار غربی را بررسی میکنند و جای کتابی که به روایتشناسی و دستور زبان روایت در ادبیات داستانی فارسی بپردازد، خالی بوده است. این کتاب پاسخ به چنین ضرورتی است که با پر کردن این خلا میتواند راهنمایی برای مدرسان و خوانندگان باشد. نویسنده با رویکردی تحلیلی به بررسی و تبیین بنیانهای نظری و کاربردی روایت در داستاننویسی ایرانی میپردازد و از مهمترین نوشتههای معاصر دربارهی روایتشناسی و نقد ادبیات فارسی محسوب میشود. حرّی ضمن معرفی تفصیلی عناصر روایتگری، کوشیده در کنار اشاره به چند اثر غربی و کهن، شمار قابلتوجهی از آثار داستاننویسان ایران را از این نظر بهطور دقیق و موشکافانه بررسی کند. او سعی کرده آثار برجستهی داستاننویسی فارسی را بررسی کند؛ آثاری از نویسندگانی مانند صادق هدایت، احمد محمود، صادق چوبک، بیژن نجدی، هوشنگ گلشیری، بهرام صادقی، رضا قاسمی، گلی ترقی، جمال میرصادقی، شهرنوش پارسیپور، عباس معروفی، علیمحمد افغانی، تقی مدرسی، ابوتراب خسروی، محمدرضا کاتب، هوشنگ مرادی کرمانی، هرمز شهدادی و... البته نویسنده نمونههایی خارجی نیز در کنار آنها آورده است. یکی از ویژگیهای کتاب استفاده از نمودار و جدول برای تفهیم بهتر مفاهیم است. نمودارها و جدولهای کتاب، تقسیمبندیهای پیچیده سه نگاه و رویکرد انگلیسی، آلمانی و فرانسوی با نمایندگانی مثل بارت و چتمن و… را به سادهترین شکل مقابل هم قرار میدهد.
ابوالفضل حری پیشینهی داستاننویسی ایران را در صد سال گذشته درخشان میداند و در این باره میگوید: «احساس میکردم با آن پیشینه و سابقه درخشانی که ما حداقل در صد سال گذشته در حوزه داستاننویسی داریم، اگر یک کتاب آکادمیک و نظاممند برای بررسی این داستانها داشته باشیم، شاید تصویر روشنتری به ویژه برای داستاننویسی ما باشد.»
تعریف و انواع روایت؛ درآمدی بر ادبیات داستانی روایی، سطوح روایت؛ صدا و روایتگری در روایت، صدا در روایت و نمونهها، صدا در روایت و راوی معتمد و نامعتمد؛ زمان در روایت، مکان در روایت، دو فصل در باب شخصیت و شخصیتپردازی در روایت، دو فصل در باب زاویه دید و کانونیشدگی در روایت، و وجوه بازنمایی گفتان روایت، عناوین فصلهای مختلف این کتاب هستند.
«روایتشناسی: عناصر روایتگری در داستاننویسی ایران» کتابی سودمند و راهگشا برای نویسندگان، منتقدان و پزوهشگران ادبی است.
تقریبا همهی آثار موجود در زمینهی روایتشناسی آثار غربی را بررسی میکنند و جای کتابی که به روایتشناسی و دستور زبان روایت در ادبیات داستانی فارسی بپردازد، خالی بوده است. این کتاب پاسخ به چنین ضرورتی است که با پر کردن این خلا میتواند راهنمایی برای مدرسان و خوانندگان باشد. نویسنده با رویکردی تحلیلی به بررسی و تبیین بنیانهای نظری و کاربردی روایت در داستاننویسی ایرانی میپردازد و از مهمترین نوشتههای معاصر دربارهی روایتشناسی و نقد ادبیات فارسی محسوب میشود. حرّی ضمن معرفی تفصیلی عناصر روایتگری، کوشیده در کنار اشاره به چند اثر غربی و کهن، شمار قابلتوجهی از آثار داستاننویسان ایران را از این نظر بهطور دقیق و موشکافانه بررسی کند. او سعی کرده آثار برجستهی داستاننویسی فارسی را بررسی کند؛ آثاری از نویسندگانی مانند صادق هدایت، احمد محمود، صادق چوبک، بیژن نجدی، هوشنگ گلشیری، بهرام صادقی، رضا قاسمی، گلی ترقی، جمال میرصادقی، شهرنوش پارسیپور، عباس معروفی، علیمحمد افغانی، تقی مدرسی، ابوتراب خسروی، محمدرضا کاتب، هوشنگ مرادی کرمانی، هرمز شهدادی و... البته نویسنده نمونههایی خارجی نیز در کنار آنها آورده است. یکی از ویژگیهای کتاب استفاده از نمودار و جدول برای تفهیم بهتر مفاهیم است. نمودارها و جدولهای کتاب، تقسیمبندیهای پیچیده سه نگاه و رویکرد انگلیسی، آلمانی و فرانسوی با نمایندگانی مثل بارت و چتمن و… را به سادهترین شکل مقابل هم قرار میدهد.
ابوالفضل حری پیشینهی داستاننویسی ایران را در صد سال گذشته درخشان میداند و در این باره میگوید: «احساس میکردم با آن پیشینه و سابقه درخشانی که ما حداقل در صد سال گذشته در حوزه داستاننویسی داریم، اگر یک کتاب آکادمیک و نظاممند برای بررسی این داستانها داشته باشیم، شاید تصویر روشنتری به ویژه برای داستاننویسی ما باشد.»
تعریف و انواع روایت؛ درآمدی بر ادبیات داستانی روایی، سطوح روایت؛ صدا و روایتگری در روایت، صدا در روایت و نمونهها، صدا در روایت و راوی معتمد و نامعتمد؛ زمان در روایت، مکان در روایت، دو فصل در باب شخصیت و شخصیتپردازی در روایت، دو فصل در باب زاویه دید و کانونیشدگی در روایت، و وجوه بازنمایی گفتان روایت، عناوین فصلهای مختلف این کتاب هستند.
«روایتشناسی: عناصر روایتگری در داستاننویسی ایران» کتابی سودمند و راهگشا برای نویسندگان، منتقدان و پزوهشگران ادبی است.
دسته بندی های کتاب روایتشناسی
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب روایتشناسی" ثبت میکند