کتاب امشب در سینما ستاره

«امشب در سینما ستاره» مجموعه خاطرات داستان‌گونه‌ای از پرویز دوایی، نویسنده، مترجم و منتقد فیلم ایرانی است که مخاطبان را به دنیای زیبا و جذابی می‌برد که حس نوستالژیک عمیقی دارند. او در خیابان‌های محل زندگی‌اش در کودکی سرک می‌کشد و خاطره‌هایی را تعریف می‌کند که با زبانی شیرین و دلنشین به عمق جان مخاطبان می‌رود؛ روایت‌هایی دلنشین از عشق به سینما و زندگی. پرویز دوائی با قلمی مسحورکننده، خاطراتی ماندگار خلق کرده است.
مجموعۀ حاضر حاوی 20 داستان کوتاه است و داستان «امشب در سینما ستاره» که عنوان کتاب از آن گرفته شده است، داستان هجدهم کتاب است. روایتی از پیدا کردن سینمایی که هیچ نشانه‌ای ندارد. سینمایی متفاوت با سینماهای آشنای شهر که تابلویی بزرگ دارند و همیشه روایتی تصویری از یک قصه بر سر درشان نقش بسته است. این بار قصه با یک خواب و وسوسه یافتن چنین سینمایی در دل محله‌ای ناآشنا شروع می‌شود: «خواب می‌دیدم که از کسی شنیده بودم که سینمایی در جنوب شهر، شاپور، مختاری، امیریه، منیریه و آن‌طرف‌ها... که ما اسمش را شنیده بودیم ولی خودش را ندیدیم، قرار است سریال بلای جان نازی را نشان بدهد.» همین اسم سریال کافی‌ست تا بهانه‌ای شود برای طی کردن مسیر طولانی و ناشناخته‌ از دربند تا شاپور و گذشتن از کوچه پس کوچه‌ها و زیر طاقی‌های نیمه تاریک و دهانه‌های بازارهای محله و...
راوی به همراه دوستش جواد برای مشاهده‌ی سریال «بلای جان ‌نازی» راهی یکی از سینماهای جنوب شهر با نام «سینما ستاره» می‌شوند. آن‌ها با پرس و جو درباره‌ی مکان سینما سرانجام به تجمع عده‌ای در مقابل خانه‌ای و صحبت کردن پیرمردی از لای در با این عده مواجه می‌شوند و از گفت‌وگوی جمعیت با پیرمرد پی می‌برند که این‌جا همان سینما ستاره است که پیرمرد به خاطر نبود آپاراتچی از ورود افراد ممانعت به عمل می‌آورد. دوست راوی با گرفتن دست یکی از حاضران و معرفی کردن او به عنوان آپارتچی اسبق وزارت فرهنگ، سرانجام موفق می‌شود تا جمعیت را به داخل سینما ببرد.
بیش از پنجاه سال از روزی که پرویزدوائی «خداحافظ رفقا» را نوشت و با بهترین رفقایش یعنی سینماهای شهر تهران خداحافظی کرد و به پراگ سفر رفت می‌گذرد، ولی او هیچ وقت تهران را ترک نکرد. تهرانش را با خود برد و در خیال‌ها و خواب‌هایش آن را کوچه به کوچه بازسازی کرد. او در پرسه‌هایش در شهر، خود را لبریز از خاطرات تهران کرد و به قول خودش فقط کافی بود تا بویی به مشام آدم برسد، آهنگی از پنجره بازمانده به گوش برسد، عکسی را آدم ببیند در راه یا چهره‌ای را، تا قفل در این گنج‌خانه‌ی خواب و خاطره باز شود و تهرانی از جنس کلمات و قصه‌ها در دل پراگ جاری شود و بر دل هر خواننده‌ای بنشیند.
«امشب در سینما ستاره» برای علاقمندان به سینما و نوستالژی و زبان دلنشین پرویز دوایی کتابی خواندنی و جذاب است.