مسائل مربوط به زندگی و سرنوشت انسان هنوز با دستاوردهای چشمگیر علم و فناوری جایگزین نشدهاند. راهحلهایی که ارائه شدهاند، هرچند بیان آنها تحت تأثیر زمان و محیط بوده، اما به واسطه پیشرفت دانش علمی و نقد جدی، دستخوش تغییر نشدهاند. مسئولیتی که بر دوش انسان بهعنوان موجودی عقلانی قرار دارد، این است که خود را هماهنگ کند، ارتباط حال را با گذشته و آینده بیابد، و هم در زمان و هم در ابدیت زندگی کند. این موضوع بسیار ضروری و حیاتی شده است. اوپانیشادها ، هرچند از نظر زمانی از ما دور هستند، اما از نظر فکری دور نیستند. آنها کارکرد انگیزههای ابتدایی روح انسانی را آشکار میسازند که فراتر از تفاوتهای نژادی و موقعیت جغرافیایی قرار میگیرد. در قلب تمام ادیان تاریخی، انواع بنیادی از تجربیات معنوی وجود دارند، هرچند با درجات مختلف وضوح بیان شدهاند. اوپانیشادها این تجربیات اولیه را نشان داده و روشن میکنند.
والت ویتمن گفته است: این متون در واقع افکار همه انسانها در تمام زمانها و مکانها هستند و ابداع من نیستند. اگر به آن اندازه که از تعلقات فکری من است و برای من مهم است در باورهای شما اینچنین نباشد، اهمیت چندانی ندارد؛ زیرا باورهای ما متفاوت است.
وقتی که انسانها شروع به تفکر ژرف میکنند و تلاش میکنند پاسخهایی برای آنها بیابند اوپانیشادها به آنها پاسخ میدهند. پاسخهایی که فقط در رویکرد با هم تفاوت دارند ولی در اصل تفاوت چندانی ندارند. این به معنای آن نیست که پیام اوپانیشادها، امروز هم به اندازه گذشته درست است، اما ما را به فرضیههای مختلف درباره ساختار جهان و فیزیولوژی انسان دلالت میکند.
یک سیاستمدار، نویسنده و کارشناس آموزش و پرورش اهل هند بود