این کتاب تأمل برانگیز که در مرز میان ادبیات داستانی و اندیشه های اجتماعی و فلسفی حرکت می کند
با روایتی تلخ، بی پروا و تکان دهنده،خواننده را به مواجه های ناگزیر با حقیقت هایی ناخوشایند دربارۀ انسان، جامعه و ساختارهای اخلاقی و اعتقادی فرامی خواند. سوغوت در فضایی که میان خیال و واقعیت در نوسان است،
جهانی می آفریند که در آن واقعیت اجتماعی با لایه هایی از وهم، کابوس و خاطره در هم می آمیزد و تصویری تیره از سرگشتگی انسان معاصر پدید می آورد.
مینه سوغوت (زادهٔ ۱۳ ژوئن ۱۹۶۸ در استانبول) روزنامهنگار و نویسندهٔ اهل ترکیه است.مینه سوغوت، که پدرش افسر نیروی دریایی بود، در سال ۱۹۸۵ — همان سالی که تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان دخترانه کادیکوی به پایان رساند — پدرش را از دست داد. او در همان سال وارد گروه زبان و ادبیات لاتین دانشگاه استانبول شد و پس از فارغالتحصیلی در سال ۱۹۸۹، دوره کارشناسی ارشد خود را در همان گروه آغاز کرد.سوغوت فعالیت روزنامهنگاری خود را در سال ۱۹۹۰ در روزنامه «گونش» (Güneş) آغاز کرد. پس از تعطیلی «گونش»، او با مجله «تمپو» (Tempo) و روزنامه «ینی یوزیل» (Yeni Yüzyıl) همکاری کرد. در سال ۱۹۹۳، او در مسابقهای که توسط انجمن روزنامهنگاران ترکیه برگزار شده بود، در بخش «خبر» شایسته تقدیر شناخته شد. بین سالهای ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۰، او به عنوان نویسنده متن برای مجموعه مستند تلویزیونی «هابرجی» (Haberci) فعالیت کرد. نوشتههای او در مجله «اوکوز» (Öküz) بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ برایش شهرت به ارمغان آورد. سوغوت پس از کنارهگیری از روزنامهنگاری حرفهای، بین سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به عنوان ویراستار داوطلب با یک روزنامه محلی به نام «جهانگیر پوستاسی» (Cihangir Postası) همکاری کرد.