کتاب این‌جا که از این اتفاق‌ها نمی‌افتد

«این‌جا که از این اتفاق‌ها نمی‌افتد» رمانی از سینکلر لوئیس، نویسنده‌ی آمریکایی و نخستین برنده‌ی آمریکایی جایزه‌ی نوبل ادبیات است که در سال ۱۹۳۵ منتشر شد و از همان زمان به‌عنوان یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار سیاسی-تخیلی ادبیات آمریکا مطرح بوده است. عنوان این رمان از یک باور رایج در میان مردم آمریکای آن دوره برگرفته شده؛ باوری که می‌گفت اتفاقاتی نظیر ظهور فاشیسم یا فروپاشی دموکراسی، مختص کشورهای دیگر است و هرگز در سرزمینی با سنت دیرینه‌ی آزادی رخ نخواهد داد. لوئیس در این کتاب دقیقا همین اطمینان خودخواهانه را هدف می‌گیرد و نشان می‌دهد چگونه ممکن است زمینه‌های چنین رخدادی، بی‌آنکه کسی متوجه شود، از دل همان نهادهای دموکراتیک سر برآورد.
فضای رمان در سال‌های دشوار رکود اقتصادی بزرگ شکل می‌گیرد؛ دورانی که نارضایتی عمومی، ترس از آینده و بی‌اعتمادی به سیاست‌مداران سنتی به اوج خود رسیده است. در چنین بستری شخصیتی سیاسی با بیانی پرشور و وعده‌هایی ساده اما فریبنده پا به میدان رقابت‌های ریاست‌جمهوری می‌گذارد و با دامن‌زدن به خشم و نگرانی مردم، محبوبیتی گسترده کسب می‌کند.
لوئیس در ترسیم این چهره، بیش از آنکه بر شخصیت فردی او تمرکز کند، بر مکانیزمی متمرکز است که چنین افرادی را به قدرت می‌رساند: ترکیبی از وعده‌های اقتصادی، تحریک احساسات ملی‌گرایانه و معرفی گروه‌هایی به‌عنوان مقصر اصلی مشکلات جامعه. این بخش از رمان بیش از آنکه روایتی صرفا تخیلی باشد، کوششی است برای بازسازی منطقی شرایطی که در آن دگرگونی‌های سیاسی بنیادین می‌توانند از دل رأی‌گیری آزاد و نه با کودتا سر برآورند.
در کنار این خط اصلی داستان، لوئیس شخصیتی را به‌عنوان راوی و ناظر رویدادها برمی‌گزیند؛ روزنامه‌نگاری در شهری کوچک که در آغاز، رخدادهای در حال وقوع را چندان جدی نمی‌گیرد و همچنان بر این باور است که ساختارهای قانونی کشور در برابر هر گونه افراط مصون خواهند ماند. تدریجی‌بودن تغییرات، از محدودشدن آزادی مطبوعات گرفته تا گسترش نظارت و سرکوب صداهای مخالف، یکی از نقاط قوت روایت لوئیس است؛ چراکه او نشان می‌دهد بحران‌های بزرگ سیاسی همیشه با رخدادی آشکار و ناگهانی آغاز نمی‌شوند، بلکه می‌توانند در قالب تصمیم‌های کوچک و به‌ظاهر موجه، گام‌به‌گام شکل بگیرند. همین رویکرد است که به شخصیت اصلی داستان اجازه می‌دهد مسیر ذهنی‌اش را از بی‌تفاوتی و انکار، به‌سوی آگاهی و کنش تغییر دهد؛ مسیری که بخش عمده‌ی کشش داستانی رمان را نیز شکل می‌دهد.
لوئیس رمان «این‌جا که از این اتفاق‌ها نمی‌افتد» را در سال‌هایی نوشت که اروپا شاهد اوج‌گیری جریان‌های تمامیت‌خواه بود، و همین همزمانی به اثر او بافتی واقع‌گرایانه بخشیده که آن را از بسیاری روایت‌های پادآرمان‌شهری متمایز می‌سازد.