این اثر به بررسی انتقادی نقش رسانهها و فناوریهای ارتباطی در خدمت سلطه اقتصادی-سیاسی ایالات متحده میپردازد. شیلر نشان میدهد چگونه شرکتهای چندملیتی و فناوری اطلاعات، ابزار نفوذ و کنترل فرهنگی و اطلاعاتی در سطح جهانی شدهاند.
ویژگیهای کتاب:
نثر علمی و تحلیلی: ترجمه فارسی کتاب با زبانی روشن، منسجم و در عین حال دانشگاهی ارایه شده و برای دانشجویان رشتههای علوم انسانی قابل فهم است.
چیدمان منطقی فصلها: ساختار کتاب از مباحث پایه (تعریف و تاریخچه رسانهها) به تحلیلهای کلانتر (قدرت، سیاست و اقتصاد جهانی) پیش میرود.
سبک نگارش بینرشتهای: ترکیبی از زبان اقتصاد سیاسی، جامعهشناسی، و نظریههای رسانهای که به خواننده دیدی چندوجهی میدهد.
خلاصه کتاب:
این کتاب پژوهشی انتقادی درباره نظام ارتباطات و وسایل ارتباط جمعی در ایالات متحده امریکا است. نویسنده با نگاهی تاریخی و تحلیلی، ساختار و عملکرد رسانهها را در پیوند با اهداف اقتصادی و سیاسی بررسی میکند. اثر نشان میدهد چگونه فناوریهای الکترونیک و ارتباطات در خدمت گسترش نفوذ اقتصادی و سیاسی امریکا قرار گرفتهاند. مباحثی چون تجاریسازی رسانهها، نقش ارتباطات در اداره بحرانها، استفاده از فناوری برای مهار انقلابها و تهاجم الکترونیکی جهانی امریکا از جمله محورهای اصلی کتاب است. نویسنده رسانهها را ابزار سلطه و کنترل در عصر امریکایی میداند.
مخاطبان کتاب:
پژوهشگران و دانشجویان رشته ارتباطات، رسانه و جامعهشناسی رسانه.
فعالان فرهنگی، مطالعات توسعه و جهانیشدن.
سیاستگذاران و کسانی که به مباحث قدرت، رسانه و فرهنگ علاقه دارند.
خوانندگانی که میخواهند فراتر از محتوای رسانهها، ساختارهای اقتصادی و نهادی ان را بشناسند.
در مجموع، کتاب «وسایل ارتباط جمعی و امپراتوری امریکا» چشماندازی نقادانه از رسانهها و فناوری ارتباطی به عنوان ابزارهایی در خدمت قدرت اقتصادی-سیاسی ارایه میدهد. این اثر ما را به تامل وادار میکند که رسانهها صرفا ابزار سرگرمی یا اطلاعرسانی نیستند بلکه در شکلدهی ساختارهای جهانی نفوذ نقش دارند. در نهایت، خواندن این کتاب به درک بهتر از چگونگی تاثیر ارتباطات بر استقلال فرهنگی و حاکمیت ملی کمک میکند.
هربرت اروینگ شیلر (۵ نوامبر ۱۹۱۹ – ۲۹ ژانویه ۲۰۰۰) منتقد رسانه، جامعهشناس، اقتصاددان نظامی و نویسنده آمریکایی بود. او به دلیل تأسیس برنامه مطالعات ارتباطات در دانشگاه کالیفرنیا، سندیگو در سال ۱۹۷۰ و همچنین الهامبخشی به پروژه ناموفق «نظم نوین اطلاعات و ارتباطات» در یونسکو در اواخر دهه ۱۹۷۰ شناخته میشود.