انسان بی نقص

اخلاق در عصر مهندسی ژنتیک
The Case against Perfection: Ethics in the Age of Genetic

مشخصات کتاب انسان بی نقص
مترجم :
شابک :978-600-7439-30-2
قطع :رقعی
تعداد صفحه :143
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :2007
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :3
زودترین زمان ارسال :31 اردیبهشت

مایکل سندل از نویسندگان پرفروش نیویورک تایمز

معرفی کتاب انسان بی نقص اثر مایکل سندل | ایران کتاب

کتاب انسان بی نقص، اثری نوشته ی مایکل سندل است که اولین بار در سال 2007 منتشر شد. پیشرفت های صورت گرفته در علم ژنتیک، هم نویدبخش هستند و هم هشداردهنده. نویدبخش به این خاطر که در آینده ای نزدیک قادر خواهیم بود طیف وسیعی از بیماری های ناتوان کننده را ریشه کن کنیم، و هشداردهنده به این دلیل که دانش ژنتیک نوینی که به دست آورده ایم، ما را قادر می سازد تا سرشت خودمان را دستکاری کنیم و ویژگی های ژنتیکی خود و فرزندانمان را بهبود بخشیم. بحث درباره ی تهدیدهای علم ژنتیک همیشه داغ بوده اما پاسخ های کامل و بی طرفانه ای برای پرسش های بیشمار موجود، ارائه نشده است. مهندسی دوباره ی ذات خودمان، چه اشکالاتی می تواند داشته باشد؟ کتاب انسان بی نقص، به این سوال و پرسش های اخلاقی دیگری می پردازد که با تلاش بشر برای رفع اشکالات و تبدیل خود به موجودی بی نقص در ارتباط هستند.

کتاب انسان بی نقص

نکوداشت های کتاب انسان بی نقص
By one of America’s preeminent moral and political thinkers.
کتابی نوشته ی یکی از اندیشمندان اخلاقی و سیاسی برجسته ی آمریکا.
Barnes & Noble

A concise, and dazzling work.
اثری موجز و خیره کننده.
BBC

Instructive and engaging.
آموزنده و گیرا.
The New York Sun

قسمت هایی از کتاب انسان بی نقص (لذت متن)
آیا برنامه ریزی بر ای به دنیا آوردن یک کودک ناشنوا اشتباه است؟ اگر چنین است، چه چیزی باعث می شود این کار اشتباه باشد؟ ناشنوایی یا برنامه ریزی؟ برای سهولت بحث فرض کنید که ناشنوایی معلولیت نیست، بلکه هویتی متمایز است. آیا باز هم اشکالی دارد والدین نوع کودکی را که قرار است به دنیا بیاورند انتخاب کنند؟ یا این که والدین با انتخاب زوج، و امروزه با استفاده از فناوری های تولیدمثل، همیشه این کار را انجام می دهند؟

کمی قبل از جنجال کودک ناشنوا، یک آگهی در روزنامه ی هاروارد کریمسون و سایر روزنامه های دانشجویی در دانشگاه های برجسته چاپ شد. زوج ناباروری به دنبال اهداکننده ی تخمک می گشتند، ولی نه هر اهداکننده ای. آن ها به دنبال خانم اهداکننده ای با ۱۹۰ سانتی متر قد، ورزشکار، و بدون مشکلات خانوادگی عمده می گشتند که نمره ی آزمون ورودی او به دانشگاه ۱۴۰۰ یا بیشتر باشد. این آگهی در ازای تخمکی از چنین اهداکننده ای ۵۰ هزار دلار پیشنهاد می کرد.

شاید والدینی که این مبلغ سخاوتمندانه را برای یک تخمک عالی پیشنهاد کردند فقط می خواستند کودکی داشته باشند که شبیه آن ها باشد. یا شاید امیدوار بودند با این بده بستان کودکی بلندقدتر یا باهوش تر از خودشان پیدا کنند. به هر تقدیر این پیشنهاد شگفت انگیز، برخلاف کار والدینی که می خواستند کودکی ناشنوا داشته باشند، کسی را عصبانی نکرد. هیچ کس اعتراض نکرد که قدبلندی، هوش، و مهارت ورزشی معلولیت هایی هستند که باید از کودکان در برابر آن ها محافظت کرد. با این همه، در این آگهی نیز چیزی بود که از نظر اخلاقی آزاردهنده به نظر می آمد. حتی اگر به کسی آسیبی نرسد نیز، آیا از نظر اخلاقی آزاردهنده نیست که والدین، کودکی با ویژگی های ژنتیک خاصی را سفارش دهند؟