کتابی از جنس کابوس های داستایوفسکی که با بینش و قدرتی غیرمعمول نگارش شده است.
بهترین رمانی که برای یک نسل از آمریکا یا انگلیس بیرون آمده.
کتاب معمولی بود، یجورایی اعصاب خورد کن بود، یه آدم الکلی که با ندونم کاری هاش زندگیشو نابود کرده و بخاطر یه بهانه مسخره گیر میده به شخصیت اصلی داستان و اونو مقصر وضع اسفناک زندگیش میدونه، خیلی جالب نبود، بیشتر رو اعصاب بود، یه سری از پاراگرافها هم گنگ بودن، نمیدونم از قلم خود نویسنده بود یا ترجمه جالب نبود، در کل پیشنهادش نمیکنم، حرفی برای گفتن نداشت
من قبلا شاه باران را خوانده بودم خیلی خوب بود.این کتاب هم خوب بود.به نظرم پردازش خوبی داشت.
فضای داستان خیلی تاریک و دلگیر بود ولی کشش خوبی داشت آدم علاقمند میشد ادامه اش رو هم بخونه
اونقدر از این کتاب لذت بردم که تصمیم گرفتم بیشتر از ساول بلو بخوانم