کتاب پازولینی به روایت پازولینی

کتاب «پازولینی به روایت پازولینی» براساس گفتگوی آزولد استک با پیرپائولو پازولینی، یکی از برجسته‌ترین فیلم‌سازان ایتالیایی قرن بیستم، شکل گرفته است. مترجم، به منظور کامل‌تر شدن کتاب برای خوانندگان فارسی زبان، متونی از منابع دیگر درباره‌ی پازولینی و همه فیلم‌هایی که پس از چاپ اول کتاب ساخته، به کتاب افزوده است. از انتشار این کتاب آزولد استک چند دهه می‌گذرد، اما به گفته‌ی ناقدان انگلیسی این کتاب، مهم‌ترین و معتبرترین کتابی است که درباره پازولینی فیلم‌ها و نظریه‌هایش منتشر شده است؛ آن‌چنان که هیچ پژوهش‌گری که به بررسی آثار پازولینی می‌پردازد از این کتاب بی‌نیاز نیست. این کتاب دیدی کلی نسبت به زندگی خانوادگی، عقاید، باورها و فعالیت حرفه‌ای پازولینی ارائه می‌دهد و او را از زبان خودش به تصویر می‌کشد.
پازولینی در ۱۹۲۲ در بولونیا زاده شد. او از فیمسازان نسل دوم سینمای بعد از جنگ ایتالیاست که علاوه بر فیلم‌سازی، در نوشتن رمان، شعر و نقدهای سینمایی و فرهنگی نیز دست داشته است. سینمای پازولینی آمیزه‌ای از شعر، استعاره، اسطوره‌شناسی، روان‌شناسی و دیالکتیک مارکسیستی است. پازولینی فعالیتش را در سینما با نوشتن فیلم‌نامه‌ی «شب‌های کابیریا» برای فلینی آغاز کرد. سینمای پازولینی عمیقا ریشه در فرهنگ ایتالیا دارد. آشفتگی ذهنی بسیاری از منتقدان انگلیسی و آمریکایی هنگام روبه رو شدن با فیلم‌هایش از همین‌جاست؛ علت تنها این نیست که بسیاری از کسانی که تأثیر مهمی بر پازولینی داشته‌اند (پاسکولی، گرامشی، روسلینی) در انگلستان کمتر شناخته هستند، بلکه به این دلیل است که فرهنگ ایتالیایی خود سرشار از ویژگی‌ها و مولفه‌هایی متناقض است که در فیلم‌های پازولینی منعکس می‌شوند. بسیاری از فیلم‌های پازولینی، اقتباس‌های مدرن از آثار کلاسیک ادبی جهان‌اند که با تأویل ویژه‌ی او ارائه شده‌اند، آثاری مانند ادیپ شهریار، مده‌آ، دکامرون، افسانه‌های کانتربری و داستان‌های عشقی هزار و یک شب. فیلم «انجیل به روایت متی» روایتی از زندگی عیسی مسیح است و تمام فیلم با بازیگران غیرحرفه‌ای و در لوکیشن‌های بدیع و خیره‌کننده‌ی ایتالیا فیلم‌برداری شده است.
پازولینی نه تنها یک فیلمساز، بلکه شاعر و نظریه‌پرداز سینما نیز بوده است. مقاله‌ی سینمای شعر که او در ژوئن ۱۹۶۵ در نخستین فستیوال فیلم پزارو خواند و در اکتبر ۱۹۶۵ در نشریه‌ی کایه دو سینما منتشر شد، یکی از مهم‌ترین مقاله‌هایی است که درباره‌ی ماهیت شعرگونه‌ی سینما و زیبایی‌شناسی آن نوشته شده و از اعتبار آکادمیک و تحلیلی بسیاری برخوردار است.
«تکمله¬ی یک منتقد»، «زمینه»، «آکاتونه»، «ماما روما»، «پنیر بی¬نمک»، «مجالس عشق و ختم»، «مکان¬یابی برای فیلمبرداری در فلسطین و انجیل به روایت متی»، «پرنده¬های بزرگ و پرنده¬های کوچک»، «زمین از دیدگاه ماه و ابرها چه هستند؟»، «اودیپ شهریار و عشق و غضب»، «پازولینی: فلسفه¬ی سینما»، «تئورما»، «خوکدانی»، «مده¬آ»، «دکامرون»، «حکایت¬های کنتربری»، «هزار و یک شب» و «سالو یا یا صد و بیست روز سودوم» عناوین فصل‌های این کتاب هستند.
«پازولینی به روایت پازولینی» کتابی خواندنی و منبعی مفید برای علاقمندان به سینمای پازولینی است.