کتاب مغز پویا

Livewired
پشت پرده ی تغییرات پیوسته ی مغز
کد کتاب : 42486
مترجم :
شابک : ‏‫‭978-6227061123‬‬
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 336
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 2020
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 1
زودترین زمان ارسال : 18 مرداد

معرفی کتاب مغز پویا اثر دیوید ایگلمن

"مغز پویا" کتابی است به قلم "دیوید ایگلمن"، که به "پشت پرده ی تغییرات پیوسته ی مغز" می پردازد. ترک مواد مخدر با قلب شکسته چه مشترکاتی دارد؟ چرا نه زمان، بلکه خاطره دشمن حافظه است؟ یک نابینا چگونه می تواند دیدن با زبان خود را بیاموزد ، یا یک ناشنوا چطور می تواند با پوست خود بشنود؟ چرا بسیاری از افراد در دهه 1980 به اشتباه تصور می کردند که صفحات کتاب کمی قرمز رنگ است؟ چرا بهترین تیرانداز جهان بازو ندارد؟ آیا ممکن است روزی ، همانطور که انگشتان دست و پایمان را با فکر خود کنترل می کنیم، بتوانیم یک ربات را کنترل کنیم؟ چرا ما شب ها خواب می بینیم ، و این چه ارتباطی با چرخش زمین دارد؟

پاسخ این سوالات دقیقا پشت چشمان ما پنهان شده. بزرگترین فناوری که تاکنون در سیاره خود کشف کرده ایم ، اندام سه پوندی است که در طاق جمجمه حمل می شود. این کتاب صرفا در مورد مغز نیست بلکه "مغز پویا" از "دیوید ایگلمن"، درباره ی کاری است که مغز انجام می دهد.

در "مغز پویا" ، خواننده با حکایت ها و استعاره هایی که "دیوید ایگلمن" را به یکی از بهترین مترجمان علمی نسل ما تبدیل کرده است ، در چشم انداز برتر علوم اعصاب گشت و گذار خواهد کرد. با پوشش ده ها سال تحقیق تا به امروز، "مغز پویا" از آزمایشگاه شخصی "دیوید ایگلمن" ، از بیهوشی و رویا گرفته تا دستگاه های نوروتک قابل پوشیدن، یافته های جدیدی را ارائه می دهد که نحوه ی تفکر ما درباره حواس را منقلب خواهد کرد.

کتاب مغز پویا

دیوید ایگلمن
دیوید ایگلمن (متولد ۲۵ آوریل ۱۹۷۱) یک نویسنده و دانشمند آمریکایی رشته عصب‌شناسی است. او در دانشگاه استنفورد تدریس می‌کند و مدیر عامل شرکت NeoSensory، توسعه دهندهٔ دستگاه‌های جایگزینی حسی است. او همچنین هدایت مؤسسه غیرانتفاعی علم و قانون، که به دنبال هماهنگ‌کردن سیستم حقوقی با علوم مدرن اعصاب می‌باشد را عهده‌دار است. ایگلمن برای فعالیت‌هایش در زمینه نوروپلاستی درک زمان حس‌آمیزی synesthesia و حقوق عصب‌شناختیشناخته شد. او همچنین نامزد دریافت کمک هزینه...
نکوداشت های کتاب مغز پویا
Masterful . . . Outstanding popular science.
استادانه . . علمی محبوب و برجسته.
Kirkus Reviews Kirkus Reviews

Delivers an intellectually exhilarating look at neuroplasticity . . . Eagleman’s skill as teacher, bold vision, and command of current research will make this superb work a curious reader’s delight.
نگاهی نشاط آور و خردمندانه به نوروپلاستیستی ارائه می دهد. . . مهارت ایگلمن به عنوان معلم ، دید جسورانه و فرماندهی تحقیقات فعلی ، این اثر عالی را برای یک خواننده ی کنجکاو، دلپسند خواهد کرد.
Publishers Weekly Publishers Weekly

There is much to extract from this fascinating work, that is recommended for readers interested in neuroscience, technology, and the intersection of the two.
چیزهای زیادی برای استخراج از این اثر جذاب وجود دارد که به خوانندگان علاقه مند به علوم اعصاب ، فناوری و تلاقی این دو توصیه می شود.
Library Journal Library Journal

Vivid . . . Since the passing of Isaac Asimov, we haven’t had a working scientist like Mr. Eagleman, who engages his ideas in such a variety of modes.
شفاف. . . از زمان درگذشت آیزاک آسیموف ، دانشمندی فعال مانند آقای ایگلمن نداشته ایم که ایده های خود را در حالاتی این چنین متنوع به کار بگیرد.
Wall Street Journal Wall Street Journal

قسمت هایی از کتاب مغز پویا (لذت متن)
در سال ۱۹۸۱ میلادی، داوطلبی جوان به نام الکس پاچیکو آزمایشگاه کرد. هرچند خودش را دانشجویی شیفته نشان می داد، اما در واقع با هدف جاسوسی برای سازمانی نوپا، بنیاد مردمی رعایت اصول اخلاقی در برابر حیوانات (پیتا)،به آنجا آمده بود. شب هنگام پاچیکو عکس هایی می گرفت. ظاهرا بعضی از عکس ها برای اغراق درباره رنج کشیدن میمون ها صحنه سازی می شدند، درهرصورت، نتیجه حاصل شد. در ماه سپتامبر سال 1981 میلادی، پلیس بخش مونتگومری به صورت نا گهانی وارد آزمایشگاه شدند و آن را تعطیل کردند. دکتر تاب به عدم تأمین مراقبت های کافی دامپزشکی محکوم شد. در دادگاه تجدیدنظر از او رفع اتهام شد؛ بااین حال، این وقایع منجر به تصویب قانون حمایت از حیوانات ۱۹۸۵ شد که در آن کنگره قوانین جدیدی را برای مراقبت از حیوانات در محیط های تحقیقاتی مشخص کرده بود. هرچند این قانون نقطه تحولی در حمایت از حقوق حیوانات بود، اما اهمیت این داستان تنها به آنچه در کنگره اتفاق افتاد، مربوط نمی شود. با توجه به اهداف ما در اینجا، مهم اتفاقی بود که برای آن هفده میمون افتاد. بلافاصله پس ازاین اتهام، سازمان پیتا وارد عمل شد و میمون ها را فراری داد و به همین دلیل، اتهام سرقت شواهد دادگاه به آن زده شد. موسسه تحقیقاتی تاب خواستار بازگرداندن میمون ها شد. این نبرد حقوقی هر روز داغ تر میشد و کشمکش بر سر تصاحب میمون ها به دادگاه عالی ایالات متحده کشیده شد. دادگاه درخواست پیتا برای نگهداری میمون ها را رد کرد و مسئولیت نگهداری آن ها به شخص ثالث، موسسه ملی سلامت، واگذار شد. وقتی انسان ها مشغول فریاد زدن بر سر یکدیگر در دادگاه هایی دوردست بودند، میمون های معلول در حال گذراندن دوران بازنشستگی پیش از موعد خود با خوردن، نوشیدن و بازی کردن طی ده سال بودند. تقریبا در پایان این دوره، یکی از میمون ها به بیماری سخت و لاعلاجی مبتلا شد. دادگاه موافقت کرد که با دادن دارو به این میمون او را بکشند. اما تصمیم عوض شد. گروهی از محققان علوم اعصاب چنین پیشنهادی به قاضی دادند: عصب بریده شده این میمون در این زمینه بی تأثیر نبوده است، بنابراین، به محققان اجازه داده شود هنگام بی هوشی میمون، قبل از اوتانازی، مطالعه نقشه برداری روی مغزش انجام دهند. پس از بحث و گفتگوهایی، دادگاه مجوز این کار را صادر کرد. روز ۱۴ ژانویه سال ۱۹۹۰ میلادی این تیم تحقیقاتی الکترودهای ضبط کننده را روی قشر تنی - حسی آن میمون قرار دادند. دقیقا همان کاری را انجام دادند که ویلدر پنفیلد روی بیمار انسان خود انجام داده بود. محققان، در حین ضبط از نورون های مغز، دست، بازو، صورت و ... میمون را لمس می کردند. به این ترتیب، آن ها به نقشه ای از بدن در مغز دست یافتند. این یافته ها موجی در جامعه علوم اعصاب به راه انداخت...