کتاب راهنمای نگارش تاریخ

کتاب «راهنمای نگارش تاریخ» نوشته‌ی مری لین رامپولا، استاد تاریخ دانشگاه ترینیتی واشنگتن دی‌سی و پژوهشگر تاریخ اروپا در قرون وسطی و اوایل عصر مدرن،از منابع آموزشی شناخته‌شده در رشته‌ی تاریخ به شمار می‌آید. موضوع اصلی کتاب توضیح این نکته است که نوشتن در تاریخ چه تفاوتی با نوشتن در دیگر رشته‌های علوم انسانی دارد. رامپولا تأکید می‌کند که تاریخ‌نگاری صرفا بازگویی رویدادها نیست، بلکه فرایندی تحلیلی است که بر پایه‌ی پرسش پژوهشی، بررسی شواهد و استدلال منطقی شکل می‌گیرد. کتاب از مراحل ابتدایی کار پژوهش، مانند انتخاب موضوع و تبدیل آن به یک سوال تاریخی قابل‌تحقیق، آغاز می‌شود و به دانشجو نشان می‌دهد چگونه می‌توان از یک ایده‌ی کلی به یک مسئله‌ی دقیق و قابل‌بررسی رسید.
نویسنده تفاوت میان منابع اولیه و ثانویه را به‌روشنی توضیح می‌دهد و روش ارزیابی انتقادی اسناد، نامه‌ها، خاطرات، متون رسمی و آثار پژوهشی را تشریح می‌کند. رامپولا نشان می‌دهد که هر ادعای تاریخی باید بر شواهد مستند تکیه داشته باشد و بدون ارجاع معتبر ارزش علمی ندارد.
در ادامه ساختار مقاله‌ی تاریخی به‌صورت مرحله‌به‌مرحله بررسی می‌شود. از نگارش مقدمه و طرح تز اصلی گرفته تا تنظیم پاراگراف‌های بدنه و نتیجه‌گیری، همه‌ی مراحل با مثال‌های روشن توضیح داده شده‌اند. کتاب به زبان علمی دقیق، پرهیز از کلی‌گویی و استفاده‌ی درست از مفاهیم تاریخی توجه ویژه دارد و دانشجو را با منطق درونی یک متن تاریخی منسجم آشنا می‌کند.
یکی از بخش‌های کلیدی «راهنمای نگارش تاریخ» به شیوه‌های ارجاع‌دهی و استناد اختصاص دارد. رامپولا اصول استفاده از شیوه‌ی شیکاگو، نگارش پانویس، پی‌نوشت و کتاب‌نامه را به‌صورت عملی توضیح می‌دهد و به مسئله‌ی پرهیز از دستبرد فکری توجه جدی دارد.