1. خانه
  2. /
  3. کتاب قصه های خواندنی بهارستان جامی

کتاب قصه های خواندنی بهارستان جامی

نویسنده: عبدالرحمن جامی
3.2 از 1 رأی

کتاب قصه های خواندنی بهارستان جامی

Baharestan
انتشارات: پیدایش
٪10
599000
539100
معرفی کتاب قصه های خواندنی بهارستان جامی
«قصه‌های خواندنی بهارستان جامی» گردآوری مرجان کشاورزی آزاد از مجموعه «ادبیات کهن برای نوجوانان» است. مجموعه ادبیات کهن نشر پیدایش برای شناساندن ادبیات غنی فارسی به مخاطبان نوجوان شکل گرفته و تاکنون آثار بسیاری به شکل بازنویسی، بازآفرینی، شرح و توضیح و... در این مجموعه منتشر شده است.
بهارستان یکی از آثار مهم عبدالرحمن جامی است. جامی در شعر، به سعدی و حافظ توجه خاصی داشت و برای سرودن مثنوی‌های خود از نظامی پیروی می‌کرد؛ اما همیشه بر این نکته تأکید داشت که آن‌چه در اشعار و منظومه‌‌های خود نوشته، همه از آن خود اوست. جامی در سال ۸۱۷ هجری قمری به دنیا آمد. مقدمات فارسی و عربی را از کودکی نزد پدر آموخت و سپس در پنج سالگی همراه پدر به هرات رفت و در مدرسه‌ی نظامیه‌ی آن‌جا مشغول به تحصیل شد. چندی بعد به سمرقند رفت و به مجلس درس «قاضی‌زاده‌ی روم» که از محققان بزرگ آن روزگار بود، راه یافت. پس از بازگشت به هرات، نزد «علاء‌الدین علی قوشچی» به تحصیل علوم ریاضی و حکمت پرداخت. سپس به مکه سفر کرد و پس از زیارت کعبه، از راه دمشق به تبریز رفت.
جامی قسمتی از کتاب بهارستان را به شیوه گلستان سعدی و در قالب نثر همراه با اشعار فارسی و عربی نوشته است. این کتاب از نمونه‌های نثر دلنشین و شیرین فارسی به شمار می‌رود. قصد جامی ساده‌تر کردن شیوه‌ی انشای سعدی بوده و به همین سبب انشای بهارستان متمایل به سادگی است. شاید یکی از علل این تمایل؛ اختصاص کتاب به تعلیم فرزند نوآموز خودش بوده است. جامی در آغاز کتاب یادآور شده است که چون فرزندش ضیاءالدین یوسف به آموختن فنون ادب اشتغال داشت این کتاب را برای وی فراهم آورد و آن را به اسلوب (گلستان) نوشت و به نام سلطان حسین بایقرا موشحّ ساخت. بهارستان در هشت روضه (باغ و گلزار) نوشته شده که هر روضه درباره‌ی موضوعی خاص و مشتمل بر مطالب اخلاقی عالی و دستورهای سودمند برای زندگانی است.
در کتاب «قصه‌های خواندنی بهارستان جامی» منتخبی از حکایات زیبا و شیرین بهارستان بدون تفکیک بخش‌های مختلف آن گردآوری شده است. این کتاب مقدمه‌ای هم دارد که به اختصار به معرفی جامی و آثارش به‌خصوص کتاب بهارستان پرداخته شده است.
«قصه‌های خواندنی بهارستان جامی» لذت خواندن قصه‌هایی شیرین قدیمی را به مخاطبان نوجوان می‌چشاند و آن‌ها را با جامی شاعر بزرگ ایرانی و یکی از آثار مهم او آشنا می‌کند.
درباره عبدالرحمن جامی
درباره عبدالرحمن جامی
نورالدّین عبد الرّحمن بن احمد بن محمد (۲۴ آبان ۷۹۳ خرگرد – ۲۷ آبان ۸۷۱ هرات)، معروف به جامی و ملقب به خاتم الشعرا همه‌چیزدان، شاعر، موسیقی‌دان، ادیب و صوفی نام‌دار فارسی‌زبان سده ۹ قمری است. از طرف پدر نسبش به محمد بن حسن شیبانی، فقیه معروف حنفی سده ۲ قمری می‌رسد. از خراسان کوچ کرد و در شهر جام با شهرت دشتی منصب قضاوت یافت و ماندگار شد.
روزگار کودکی و تحصیلات مقدماتی جامی در خرگرد جام، که در آن زمان یکی از تبعات هرات بود در کنار پدرش سپری شد. در حدود سیزده سالگی همراه پدرش به هرات رفت و در آنجا اقامت گزید؛ در همان‌جا به تعلم و تعلیم پرداخت و قسمت عمده حیاتش نیز در همان‌جا به سر آمد و از آن زمان به جامی شهرت یافت. وی در شعر ابتدا دشتی تخلص می‌کرد، سپس آن را به جامی تغییر داد که خود علت آن را تولدش در شهر جام و ارادتش به شیخ الاسلام احمد جام ذکر کرده‌است.
جامی مقدّمات ادبیات فارسی و عربی را نزد پدرش آموخت و چون خانواده‌اش شهر هرات را برای اقامت خود برگزیدند، او نیز فرصت یافت تا در مدرسه نظامیه هرات که از مراکز علمی معتبر آن زمان بود، مشغول به تحصیل شود و علوم متداول زمان خود را همچون صرف و نحو، منطق، حکمت مشایی، حکمت اشراق، طبیعیات، ریاضیات، فقه، اصول، حدیث، قرائت، و تفسیر به خوبی بیاموزد و از محضر استادانی چون خواجه علی سمرقندی و محمد جاجرمی استفاده کند.
در این دوره بود که جامی با تصوّف آشنا و مجذوب آن شد به‌طوریکه در حلقه مریدان سعدالدین محمد کاشغری نقشبندی درآمد و به تدریج چنان به مقام معنوی خود افزود که بعد از مرگ مرشدش (۸۶۰ ه‍.ق برابر با ۱۴۵۵ م) خلیفه طریقت نقشبندیه گردید. پس از گذشت چند سالی جامی راه سمرقند را در پیش گرفت که در سایه حمایت پادشاه علم دوست تیموری الغ بیگ به کانون تجمّع دانشمندان و دانشجویان تبدیل شده بود. در سمرقند نیز نورالدّین توانست استادانش را شیفته ذکاوت و دانش خود کند. او که سرودن شعر را در جوانی آغاز کرده و در آن شهرتی یافته بود، با تکیه زدن بر مقام ارشاد و به نظم کشیدن تعالیم عرفانی و صوفیانه به محبوبیتی عظیم در میان اهل دانش و معرفت دست یافت.
جامی به افتادگی و گشاده‌رویی معروف بود و با اینکه زندگی‌ای بسیار ساده داشت و هیچ‌گاه مدح زورمندان را نمی‌گفت، شاهان و امیران همواره به او ارادت می‌ورزیدند و خود را مرید او می‌دانستند. جانشینان الغ بیگ خصوصاً سلطان حسین بایقرا و امیر او علیشیر نوایی تا آخر عمر او را محترم می‌داشتند و اوزون حسن آق قویونلو، سلطان محمّد فاتح پادشاه عثمانی و ملک الاشراف پادشاه مصر از ارادتمندان او بودند.
اولین نفری باشید که نظر خود را درباره "کتاب قصه های خواندنی بهارستان جامی" ثبت می‌کند