یک کتابچه راهنمای کاربر عالی برای بدن و ذهن سالمند، که بحثی مبتنی بر شواهد در مورد مسائلی از جمله شخصیت، حافظه، هوش و احساسات ارائه می کند.
یک مرور کلی روشنگر و واضح از طول سلامت عصبی فیزیولوژیکی
ما فکر می کنیم ژن ها فقط روی ویژگی های فیزیکی مثل رنگ مو، رنگ پوست و قد تأثیر می گذارند. اما ژن ها روی ویژگی های ذهنی و شخصیتی مانند اعتماد به نفس، میل به همدردی و میزان دگرگونی هیجانی ما نیز تأثیر دارند. با دقت به اتاقی پر از کودکان یک ساله نگاه کنید. آشکارا بعضی آرام تر، بعضی مستقل تر، بعضی پرسروصداتر و بعضی ساکت تر از بقیه هستند. والدینی که بیشتر از یک بچه دارند از اینکه شخصیت فرزندانشان از آغاز چقدر با هم فرق دارد حیرت می کنند. من با احتیاط اشاره کردم که ژن ها روی خصلت ها اثر دارند ولی اثرشان مثل حکاکی روی سنگ نیست. ژن ها دیکته نمی کنند که چطور باشید اما مجموعه قیود و محدودیت هایی را برای چگونگی شکل گیری شخصیت به وجود می آورند. ژنتیک، حکم لایتغیر نیست؛ صفت هایی که ژن های ما در آنها نقش دارند، همچنان باید از جاده های پر پیچ و خم و غیرقابل پیش بینی فرهنگ و فرصت عبور کنند. بهترین توصیف برای صفات مختلط یا صفات کمّی این است که خصوصیات پدیداری هستند که نمی توانید آنها را از روی یک ژن واحد یا حتی مجموعه بزرگی از ژن ها بخوانید؛ چون اینکه ژن ها در طول زمان خودشان را چگونه بیان می کنند در شکل گیری خصلت ها به عنوان یک واقعیت اجتماعی سرنوشت ساز است.
(قسمت اول نظر): کتابی علمی و پژوهشی در زمینه علوم اعصاب و روانشناسی برای بالا بردن اطلاعات عمومی (در زمینههای گفته شده) و داشتن دوره سالمندی بهتر. این کتاب از سه بخش تشکیل شده که هر بخش دارای فصلهای متعددی هستش. نویسنده، بعد از یه پیشگفتار درباره مطالب کلی کتاب، فصل یک رو با موضوع تفاوتهای فردی و شخصیتی شروع میکنه که متاثر از دوران آغازین و چگونگی تربیت کودک هستش و به تعریف چیستی شخصیت و دستهبندی صفات میپردازه. در فصل بعدی که به موضوع حافظه مربوط میشه، نویسنده نکاتی رو در رابطه با نحوه عملمرد حافظه بیان میکنه و به این سوال پاسخ میده که آیا در سالمندی واقعا حافظه آدمی ضعیف میشه یا نه؟ فصل بعدی در مورد خود مغز و نحوه تکامل و عملکرد اون هستش که از زمان نوزادی تا بزرگسالی به چه شکلی رشد میکنه. بعد از شرح مختصری از کارکرد مغز، جناب دنیل در مورد برخی از مشکلات مغزی مثل آلزایمر صحبت میکنه و توضیحات مختصری رو راجب به این مشکلات بیان میکنه. فصل سه مربوط به ادراک هستش یعنی ادراکاتی که (مانند بینایی و شنوایی) ما از طریق اونها با دنیای بیرونی ارتباط برقرار میکنیم. مختصری در مورد عملکرد هر ادراک توضیحی ارائه میشه و بعد به این موضوع پرداخته میشه که هر کدوم از این ادراکات در سالمندی و یا دوران پیری چطور تحت تاثیر قرار میگیرن و ممکنه در این دوران با چه مشکلاتی برخورد کنیم. فصل چهار هم به موضوع هوش اختصاص داده شده. اینکه هوش چیه؟ و معیارهای ارزیابی اون چه چیزهایی هستش و یا چگونه انجام میشه؟ فصل پنجم هم به موضوع هیجانات و احساست مربوط میشه، اینکه هیجانات چی هستند و چه عواملی میتونه بر عملکرد هیجانی ما تاثیرگذار باشه. و مشکلاتی از جمله استرس و افسردگی چه تاثیراتی میتونه بر جسم و ذهن آدمی داشته باشه و راهحلهای ابتدایی برای مقابله با این مشکلات چیه. و اینکه از نقش و تاثیرات برخی از هورمونهای معروف بر روی رفتار آدمی، گفته میشه.
(قسمت دوم نظر): فصل شش به موضوع تاثیر ارتباطات اجتماعی پرداخته شده که این موضوع در کنار تنهایی یا انزوای اجتماعی میتونه چه تاثیرات مخربی بر روی سلامت جسمی و روحی انسان داشته باشه. و اینکه این موضوعات خودشون رو در سالمندان به چه شکلی نشون میدن و چه راهحلهایی هم برای این مشکلات وجود داره. فصل بعدی در مورد درد هستش. اینکه درد چیه و به چه اشکالی خودش رو در جسم و روان آدمی نشون میده و چه راههایی برای پیشگری از دردهای مزمن وجود داره. در فصل هشتم که جز فصلهای بخش دوم کتاب هستش به موضوع ساعت درونی و یا به اصطلاح کرونوبیولوژی پرداخته میشه که مربوط به ساعت خواب هستش. و اینکه خواب منظم و کافی در حفظ سلامتی ما نقش مهمی رو ایفا میکنه. فصل نهم در مورد رژیم غذایی هستش. نویسنده در این فصل اکثر رژیمهای غذایی رو که ادعای بهبودی و درمان قطعی دارن رو زیر سوال میبره و از تاثیرات مکملهای مختلف صحبت میکنه. و در مورد کمخوری هم میگه که بهترین راه برای سلامتی و طولانی کردن عمر هستش. فصل دهم هم به موضوع ورزش اختصاص داده شده که به طور کاملا خلاصه جناب لویتین میگه ورزش و تحرک، هر چند اندک، تاثیرات خیلی خوبی روی مغز و جسم ما داره. فصل یازدهم مربوط به موضوع خواب هستش که مثل تغذیه و ورزش برای سلامتی ما کاملا ضروری هستش و بهتره برای داشتن عمر طولانی از خواب کامل (که به طور میانگین هشت ساعت هستش) غافل نشیم. ناگفته نماند منبع بیشتر مطالب گفته شده در مورد خواب در این فصل، از کتاب چرا میخوابیم؟ جناب متیو واکر هستش.
(قسمت سوم نظر): فصل دوازدهم هم مربوط به عوامل و ادعاهایی هستش که مربوط به طولانی شدن عمر میشه. مثل مصرف قرصهای متفورمین یا راپامایسین و موارد دیگه که نویسنده سعی میکنه درست بودن این ادعاها رو نسبت به اطلاعات خودش، بررسی کنه. فصل سیزدهم مربوط به زندگی هوشمندانهتر هستش. اینکه مثلا بازیهای رایانهای تقویت مغز و یا حل سودوکو در بهبود وضعیت ذهنی سالمندان تاثیر داره یا نه؟ بعد به مسائل اخلاقی در رابطه با طولانیتر شدن عمر و یا بهبود کارایی عادی آدمی میپردازه که آیا مجاز به این کار هستیم یا نه؟ بعد در مورد قرصهایی میگه که باعث بهبودی عملکرد ذهنی میشه مثل ریتالین که باعث بالا رفتن تمرکز میشه. خلاصه چندین قرص رو معرفی و در مورد مزایا و معایب اونها نکاتی رو هم بیان میکنه. بعد به معرفی مکملهایی (مثل ویتامین ب دوازده و یا نوعی خاص از قارچها) میپردازه و نکاتی رو در رابطه با مزایای اونها ارائه میکنه که باعث عملکرد متفاوت جسمی و ذهنی میشن. در مورد روانگردانها هم نکاتی رو بیان میکنه. علاوه بر این موارد در مورد دستگاههای ارتقاع عملکردی مثل ایمپلنتهای مغزی مختلف، بایونیک و تاثیرات مراقبه هم نکاتی رو به خواننده میگه. و در نهایت در فصل آخر هم نکاتی در مورد زندگی خوب، خرسندی، ارتباطات اجتماعی، کار و غیره ارائه میشه. و یک سری مطالب هم برای دوران سالمندی گفته میشه که میتونه برای دوران پیری کمککننده و مفید باشه. در مجموع کتابی با اطلاعات عمومی خوبی هستش (در زمینه سلامتی، روانشناسی و علوم اعصاب) که خوندنش میتونه به حفظ سلامتی بیشتر و آگاهی از مشکلات سالمندی منجرب بشه. نسبت به قیمتی که در حال حاضر داره (۱۵۵ هزار تومن در تاریخ سیزده فروردین ۱۴۰۵) به نظرم ارزش خرید بالایی داره. در مورد ترجمه هم (نشر نوین) به نظرم ترجمه برخی لغات تخصصی، میتونست خیلی بهتر باشه.
بسیار عالی و مفهومی و مناسب برای افراد سالمند و مسیر سالمندی و مناسب برای دوزان قبل از سالمندی میباشد توصیه میکنم کتاب را بخوانید