دهه 1900 میلادی

دهه 1900 میلادی

دهه ی 1900 میلادی، دورانی پرفراز و نشیب از نظر فرهنگی بود. نویسندگان در این دوره مصمم بودند تا از میراث و تأثیرات دوره ی ویکتوریایی فاصله بگیرند. هنرمندان در این زمان، فرصتی منحصر به فرد برای خلق آثاری مبتکرانه برای مخاطبینی جدید به دست آوردند.

نمایش فیلتر های جستجو
کتاب های دهه 1900 میلادی

هجوم دریا


ژول ورن از برترین و پرفروش ترین نویسندگان ادبیات فرانسه

تفسیر خواب


زیگموند فروید از بزرگترین روانکاوان و نویسندگان قرن بیستم

سه رساله درباره نظریه جنسی


زیگموند فروید از بزرگترین روانکاوان و نویسندگان قرن بیستم

رزا


کنوت هامسون برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1920

باغ آلبالو


جزو پرفروش ترین کتاب ها و رمان های ایران

آوای وحش


جزو لیست برترین رمان های انگلیسی گاردین

سه خواهر


آنتون چخوف از بزرگترین نویسندگان ادبیات روسیه

رذل


آندره ژید برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1947

اراده قدرت


جزو فهرست برترین آثار فلسفی گودریدز

بودنبروک ها (زوال یک خاندان)


نویسنده کتاب برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1929

بهترین داستان های کوتاه آنتون چخوف


جزو لیست برترین کتاب های تاریخ ادبیات به انتخاب انجمن کتاب نروژ

آنی شرلی


جزو لیست برترین رمان های ادبیات نوجوان

باد در درختان بید


جزو لیست برترین رمان های انگلیسی گاردین

نوسترومو


جزو لیست مدرن لایبرری (به انتخاب منتقدین)

بنونی


کنوت هامسون برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1920

راز مزرعه چهار آبگیر


اثری از جین وبستر، نویسنده پرفروش ادبیات کلاسیک آمریکا

قاتلان در آینه


ژول ورن از برترین و پرفروش ترین نویسندگان ادبیات فرانسه

تریستان و تونیو کروگر


نویسنده ی کتاب جایزه ی نوبل ادبیات سال 1929

مرحوم ماتیا پاسکال


نویسنده ی کتاب برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات سال 1934

×
دقیق تر بیابید
ادبیات ملل
+ نمایش بیشتر
کمتر
مکاتب ادبی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع داستان
+ نمایش بیشتر
کمتر
کتاب های برگزیده
+ نمایش بیشتر
کمتر
دسته بندی موضوعی
+ نمایش بیشتر
کمتر
انواع نمایشنامه
+ نمایش بیشتر
کمتر
بیشتر بخوانید

زیگموند فروید، کاوشگر تاریکی های ذهن

با وجود این که زیگموند فروید، پدر روانکاوی مدرن، اطلاعات زیادی از ساز و کارهای پشت پرده ی زندگی انسان ها به ما آموخت، خودش شخصیت شکننده و آسیب پذیری داشت.

فردریش نیچه: فیلسوفی فراسوی نیک و بد

نیچه معتقد بود که اصلی ترین کارکرد فلسفه، آموختن یک چیز به انسان است: «چگونه به آن کسی که هستیم، تبدیل شویم.»