لطفا جلد دوم این مجموعه با اسم thief of night رو هم ترجمه کنید
کتابی با فضای خاص، شخصیتهای خاص و روایت خاص، یک فانتزی شهری خاکستری. شخصیتهای کتاب، به خصوص شخصیت اصلی، زنی به اسم چارلی، واقعا جذاب و عمیق و منحصر به فرد بودن بودن(شخصیت چارلی از نظرم ترکیبی از الکس استرن محفل نهم و اوپال خانه استارلینگ بود) و شخصیت پردازی فوق العاده بود، طوری که وقتی عمل یک شخصیت رو شاهد بودید، فقط خود اون کار رو نمیدیدید، بلکه مجموعه اتفاقات و تجربیاتی که باعث شده چنین تصمیمی بگیره رو هم به دنبالش میفهمیدید. شخصیت وینس...چقدر ساکت و بی تاثیر و در عین حال چقدر تاثیرگذار. زوج چارلی و وینس رو خیلی دوست داشتم، پلات توئیست داستان رو بی نهایت دوست داشتم و واقعا غافلگیرم کرد-شاید تا پنج صفحه قبل از برملا شدنش حتی فکرش هم به ذهنم خطور نمیکرد- و هرچند خود پلات، ماجرای مربوط به آدام و پاول و اون رویدادهای اواسط کتاب به نظرم زیادی کش داده شده بودن و به قدر کافی جذاب و فکر شده نبودن، اما یک سوم آخر کتاب به حدی تحث تاثیر قرارم داد که نمیتونم ازش گلایه زیادی کنم. ترجمه ایرادهای نسبتا زیادی داشت، ولی متن روون بود و اذیت نمیکرد. به نظرم دنیاسازی کتاب ناقص بود و اون طور که باید و شاید، و اون طور که شایسته و حق کتاب و پتانسیلش بود، بسط و گسترش داده و پرداخته نشده بود. در کل کتاب بیشتر شخصیت محور بود تا داستان محور. و دوستش داشتم. خیلی زیاد. شروع اسپویل*پایان کتاب رو دوست نداشتم. کل رسالت داستان بر پایه پس گرفتن انسانیت وینس و دادن حق آزادی به اون ، و زندگی و خاطراتی که با چارلی داشت بود، که در نهایت هر سه رو از دست داد. انگار نویسنده صرفا میخواست برای کتاب یه پایان باز و تا حدودی غمگین بسازه تا تاثیرگذارتر باشه، در صورتی که لزومی بهش نبود. به نظرم چارلی میتونست با یه کم پافشاری بیشتر، راه بهتری برای آزادی وینس پیدا کنه، هرچی نباشه اون چارلی هاله! هسته گیلاس پوسیده ای رو به جای قلب در سینه ش حمل میکنه، دست هاش برای دزدی و مغزش برای یافتن راه فرار ساخته شده.*پایان اسپویل
کتاب جالبی بود کسایی که خوندن تحلیلی ازش دارن باهم دربارش صحبت کنیم؟
من از نمایشگاه کتاب این کتاب رو خریدم و واقعا دوست داشتم. فضای باحال و جدیدی داره.
این کتاب خیلی عالیه. البته در رده سنی کودک و نوجوان نیست.