کتاب تاریخ جامع ادیان

Man's Religions
کد کتاب : 15184
مترجم :
شابک : 978-9644451669
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 856
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 1984
نوع جلد : جلد سخت
سری چاپ : 23
زودترین زمان ارسال : 1 بهمن

معرفی کتاب تاریخ جامع ادیان اثر جان بایر ناس

در مقدمه ی کتاب آمده است :
"بیشتر مردمان، از جنگل نشینان گرفته تا افراد اجتماعات پیشرفته در فرهنگ، انسان را تنها غرض غائی همه چیز نمی دانند. چنین اعتقادی مخالف آن احساس بسیار عمیقی است که به موجب آن همه حیات و هستی انسان وابسته به نوایی است که خارج از ذات اوست، ولی به یک معنی در طبیعت با او همانند است و باید با او هماهنگی کند. احساس اصلی همه ادیان همین است. برای اینکه این معنی از پیشاپیش درک شود، باید به ادیان ابتدایی و گذشته توجه بیشتری کرد. ممکن است گفته های این ادیان غیر فلسفی و غیر علمی باشد، با چیزی جز قبول بی چون و چرای دریافتهای حواس یا امور خیالی و رمزی نباشد، اما این ادیان، به شیوه خاص خود، آنچه بهتر توانسته اند گفته اند."
این کتاب برای تأمین دو نیاز خاص نوشته شده است: اول، برای آنکه مقدمه ای بر ادیان جهان باشد که حاوی مقادیر کافی از جزئیات توصیفی یا تفسیری از منابع اصلی است. و دوم اینکه ، برای ارائه دادن قابل توجه ترین اعتقادات بشر در یک بازه زمانی خاص. که این ارائه در گسترش و همچنین خاستگاه این مفاهیم حق مطلب را به خوبی ادا می کند. این کتاب دیدگاه علمی بسیار آموزنده ای درباره مذاهب را از منظر یک مسیحی صریح و روشن فکر ارائه می دهد. و شامل یک مرور کلی درباره تاریخ ادیان مختلف و به ویژه مبدا آنهاست. کتاب تاریخ جامع ادیان اطلاعاتی مبتنی بر باستان شناسی ، انتقاد تاریخی و سایر روشهای معتبر به مخاطب ارائه می کند.

کتاب تاریخ جامع ادیان

قسمت هایی از کتاب تاریخ جامع ادیان (لذت متن)
اما این ادراک در مشاعر ابتدایی به صورت اعتقاد به وابستگی به قوا و نیروهای موجود در محیط مجاور اجتماعی و طبیعی آغاز شده و در ادیان برتر، به صورت اعتقاد به علت اولای اشیاء و اعتقاد به موجودی انسانی با غیر انسانی که آفریننده عالم و اصل حاضر و موجد هستی و عملکرد آن است، در آمده است. ادیان در هریک از این در حالت، به عنوان قاعده کلی، انسان را به قوه یا نوای عامل طبیعت و اجتماع از نزدیک مر بوط می دانند و این هر دو را همچون گردونه های قدرت و با حامل آن می انگارند

اگر چه اعتقاد به خدا در ادیان برتر موجب می شود که مردم خود را در این جهان همچون مسافری غریب پندارند و مسکن واقعی خود را در آسمان بدانند، اما این اعتقاد به طور کلی و نوعی، در همه ادیان انسان عمومیت ندارد؛ در حقیقت، چنین اعتقادی ایمانی است که در وضعی خاص ایجاد شده است. روش کلی بر این است که رابطه میان انسان و جهان او رابطه ذاتی و حیانی است، نه عرضی و خارجی. اگر گاهی چهره ظاهری طبیعت غیر قابل اعتماد نشان داده شده، اما درجه عالیتر واقعیت به امری زرفتر در درون طبیعت نسبت داده شده است.