کتاب مبانی نظری عرفان محی الدین بن عربی

این عربی یکی از بزرگترین پرنفوذترین و در عین حال بحث برانگیزترین طرفان و فیلسوفان در تاریخ اسلام است. درک او عرفان و شریعت بسیار عمیق و پیچیده است. محی الدین محمد بن علی بن محمد بن العربی المالی الحاتمی مشهور به این عربی ملقب به شیخ اکبر متولد ۲۸ ژوئیه ۱۹۶۵ میلادی (۵۵۰) مق) در عربیه اندلس (اسپانیای امروزی) وفات او در ۱۶ نوامس ۱۳۳۰  میلادی (۶۳۸ میل) در دمشق سوریه اتفاق افتاد او عارفی خود که  سفرهای سیار کرد و آثار عظیمی از خود به جای گذاشت که تفکیر  عرفانی در جهان اسلام و حتی خارج از آن را برای قرن ها شکل داد.  این عربی نویسنده ای بسیار پرکار بود و حدود ۸۰۰ التربة أو تست  داده می‌شود که مهمترین آنها عبارتند از فصوص الحکم این کتاب اگر چه حجم کمی دارد. اما به دلیل عمل مفاهیم مهمترین و مشهورترین اثر او محسوب میشود. این عربی را می توان بنیانگذار  عرفان نظری به عنوان یک نظام فکری منسجم داشت. او مفاهیم  پراکنده عرفانی پیش از خود را در قالب یک دستگاه فلسفی - عرفانی جامع ارائه کرد او کوشید تا تمام تجربات و مکاشفات  فرمانی را در قالب یک دستگاه مفهومی یکپارچه توضیح دهد.  عرفان این عربی بسیار نظام مند و فلسفی است مبانی و اصول کلیدی  تفکر این عربی عبارت از وحدت وجود تجلی (ظهور) انسان کامل  ختم ولایت اعیان ثابته و عشق انگیزه و راز آفرینش و مستی منبع  اصلی شناخت در نظام فکری ابن عربی کشف (مکاشفه مستقیم  قلبی و شهود (دید باطلی است.