سر جیمز جینز در کتاب «علم و موسیقی» دست خواننده را میگیرد تا از زاویهای متفاوت به جهان آواها بنگرد. او با پیوند دادن دنیای فیزیک و آکوستیک به عالم نغمهها، پیوندی ناگسستنی میان قوانین طبیعت و زیباییشناسی گوش انسان برقرار میسازد. نویسنده در پیشگفتار کتاب تأکید میکند که هدف اصلی او، توضیح مباحث علمی و فیزیک صدا به زبان ساده و بدون نیاز به دانش پیشین ریاضی برای علاقهمندان و فعالان حوزه موسیقی است. محتوای اثر از پایهایترین مفاهیم حس شنوایی و ساختار گوش انسان آغاز میشود. جینز ابتدا چگونگی دریافت موجهای صوتی و تبدیل آنها به پیامهای درکپذیر در سیستم شنوایی را بررسی میکند. سپس به مطالعه صداهای خالص و رفتار دیاپازونها میپردازد و مفاهیمی همچون فرکانس، ارتفاع صدا، تناوب و همپوشانی ارتعاشات را تشریح مینماید. بخش مهمی از مباحث کتاب به رفتار ارتعاشی سیمها اختصاص دارد. نویسنده با تکیه بر آزمایشهای مونوکورد و قوانین مرسن، چگونگی تولید هارمونیکها در سازهای زهی را تحلیل میکند. حرکت در اعماق علم آکوستیک با بررسی ارتعاشات هوا و رفتار ستونهای صوتی ادامه مییابد. بررسی سرعت صوت در گازهای مختلف، عملکرد لولههای ارگ، و سازهای بادی ارکسترال، لایههای دیگری از فیزیک تولید صدا را به تصویر میکشد. در ادامه، کتاب وارد قلمرو هارمونی و ملودی میشود. جینز نظریههای گوناگون هارمونی، از جمله دیدگاههای اویلر، دالامبر و هلمهولتز را مرور کرده و به مسئله ناهنجاری صوتی و فواصل موسیقایی میپردازد. چالش تاریخی تنظیم گامهای موسیقایی، سیر تحول گام فیثاغورثی تا گام با اعتدال برابر، و نسبتهای فرکانسی در کلیدهای مختلف، بخش مهمی از تلاش نویسنده برای توضیح ساختار ریاضی پشت پرده گامها است. ابعاد کاربردی علم صدا در بحث آکوستیک سالنهای اجرا نمایان میشود. پدیدههایی مانند انتشار موج، بازتاب، جذب، و زمان پژواک یا ریورباسیون در سالنهای کنسرت تحلیل میشوند تا شرایط شنوایی مطلوب و ابعاد ایدهآل سالن و ارکستر مشخص شود. در فصل پایانی، نگاه کتاب بار دیگر به ارگانیسم بدن انسان بازمیگردد؛ بررسی آستانه شنوایی، آستانه درد، قوانین روانشناختی ادراک صدا، مقیاسهای بلندی و شدّت، و حتی صداهای ایجادشده توسط خود گوش، تصویر جامع کتاب را از فیزیک و روانشناسی صوت تکمیل میکند.
درباره سر جیمز جینز
سر جیمز هاپوود جینز (متولد ۱۹۱۸) فیزیکدان، ریاضیدان و ستارهشناس انگلیسی بود. او از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۹ به عنوان دبیر انجمن سلطنتی و از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۲۷ رئیس انجمن نجوم سلطنتی بود و مدال طلای آن را دریافت کرد.