کتاب خانه مینایی

ابو ولید محمد ابن رشد از نامدارترین فلاسفه، فقها و پزشکان زادۀ کوردوبای اسپانیا در زمان موحدین است که نظریاتش پیرامون عقل و تقدم آن بر نقل تا اروپا را در نوردید و طشت کاسبان دین را از بام انداخت.

وی کاشف واکسن آبله و نیز مفسر کتاب نفس اثر ارسطو است. اولین کسی است که به حقوق اجتماعی زنان توجهی عمیق داشته و آنان را در عرصه ­های قضاوت و فقه شایسته می­­ دانسته.

آراء فلسفی مبتنی بر عقل او جامعۀ انسانی را در زمان خود و حتی تا امروز تا آن حد تحت ‌تأثیر قرار داد که اسقف ­ها و فقهای جاه­ طلب از او به عنوان کسی که از زبان اهریمن سخن می ­گوید یاد کردند

به دستور خلیفه کتاب‌ هایش را سوزاندند و او را به الیسانۀ یهودی‌ تبعید کردند. خانۀ مینایی، قصۀ شیدای ابن ­رشد داستان زندگی او در دوران تبعید است.

این داستان از زبان یک زن به نام «لبنای قرطبی» نقل شده که از شاگردان او در دانش فقه و ریاضیات بوده. او در این داستان عقل، علم، فلسفه و عشق را در کنار هم قرار داده...

لبنای فقیه و ریاضی­ دان در این داستان به عنوان معشوقه ­ای جان ­فدا به همراه آن تعداد از دست­ نوشته­ های او که از آتش جهل در امان ماندند از پی ابو­ولید رهسپار تبعیدگاهش می­ شود و در این سفر با خطرات بسیاری دست ‌و‌ پنجه نرم می­ کند تا آن ‌که...