نویسنده با تحلیل سیاست خارجی امریکا در دوران نومحافظهکاران و پس از واقعه ۱۱ سپتامبر، نشان میدهد که نفت خلیج فارس، بهویژه نفت خلیج فارس ،در این دوره نقش کلیدی و تعیینکنندهای یافت. امریکا با احساس «اسیبپذیری در امنیت انرژی» و نیاز به دسترسی پایدار به منابع نفتی، خلیج فارس را به محور سیاست امنیتی و هژمونیک خود تبدیل کرد. این استراتژی، ترکیبی بود از منافع اقتصادی (نفت)، قدرت نظامی و امنیت ملی: امریکا بهواسطه نفت، هم منافع اقتصادیاش را تضمین میکرد و هم حضور نظامی و سیاسی خود در منطقه را مشروع میساخت. نتیجه این روند، تثبیت هژمونی امریکا در سطح جهانی و رقابت سخت بر سر منابع نفتی و امنیت انرژی بود.