کتاب هنر بعد از 1960

Art Since 1960

مشخصات کتاب هنر بعد از 1960
مترجم : کتایون یوسفی
شابک : 978-965-126-057-5
قطع : رقعی
سال انتشار شمسی : 1396
سال انتشار میلادی : 2002
نوع جلد : شومیز
زودترین زمان ارسال : ---

از کتاب های هنری پرفروش در اروپا

معرفی کتاب هنر بعد از 1960 اثر مایکل آرچر

کتاب هنر بعد از 1960، اثری نوشته ی مایکل آرچر است که اولین بار در سال 2002 به چاپ رسید. امروزه دنیای هنر با سبک ها، فرم ها، شیوه های اجرایی، رسانه ها و اهداف مختلف و فراوانی که دارد، ممکن است کمی گیج کننده به نظر برسد. این کتاب جذاب و هوشمندانه به شکلی منحصر به فرد به تفسیر و تشریح سبک ها و شیوه های اجرایی گونه های مختلف هنری از سال 1960 تا به حال می پردازد: هنر پاپ، مینیمال، مفهومی، لند، نمایشی، بدنی و چیدمان. این اثر خواندنی همچنین روند شکل گیری آثار هنرمندان بزرگی همچون اندی وارهول را مورد بررسی قرار می دهد. کتاب هنر بعد از 1960، با بررسی موضوعات به کار رفته در هنرهای معاصر، از ارتباط پیچیده و دوسویه ی میان هنر و زندگی روزمره در سراسر جهان پرده برمی دارد.

کتاب هنر بعد از 1960

مایکل آرچر
مایکل آرچر، زاده ی سال 1954، استاد دانشگاه، منتقد و نویسنده ای انگلیسی است. آرچر در لندن به دنیا آمد. او منتقد آثار هنری و استاد هنر در گولداسمیت در دانشگاه لندن است. مقالات و پژوهش های آرچر درباره ی هنرهای مختلف در نهادهای معروفی همچون Artforum، Parkett و Art Monthly چاپ شده اند.
نکوداشت های کتاب هنر بعد از 1960
This book will prove indispensable to anyone interested in the evolution of modern art.
کتابی ضروری برای هرکس که تکامل هنر مدرن علاقه مند است.
Amazon Amazon

An admirable work.
اثری تحسین برانگیز.
Art Monthly

Invaluable.
فوق العاده ارزشمند.
Thames & Hudson

قسمت هایی از کتاب هنر بعد از 1960 (لذت متن)
دو نکته ی کلیدی در واژه ی «اسمبلاژ» نهفته بود. اول این که گرچه با جمع آوری تعدادی تصویر و شیء می توان اثری هنری ایجاد کرد، اما آن تصاویر و اشیاء، هیچگاه همانندی خود را با دنیای عادی و روزمره ای که از آن گرفته شده اند، از دست نمی دهند؛ دوم این که چنین رابطه ای با روزمرگی، به هنرمند این اجازه را می دهد که از دامنه ی وسیعی از مصالح و تکنیک ها که تاکنون نقشی در شکل دادن به هنر نداشته اند، استفاده کند.

تمایل های موجود در فعالیت های دهه ۵۰ (گرایش به امور عادی و پیش پا افتاده، حس بصری جدید و ایمان به بخت و اقبال که نه تنها میراث دادا، بلکه پذیرفتن اهمیت نقش اتفاق و تصادف در زندگی بود) هنر را به دو سو کشاند: پاپ و مینیمالیسم. شاید در ظاهر به نظر آید که آثار متعلق به هر یک از این جریانات، شباهت زیادی با هم ندارند. یک چاپ سیلک اسکرین مرلین مونرو از اندی وارهول چه نقطه ی مشترکی با مجموعه ای از صفحات مسی کارل آند ره می تواند داشته باشد؟

پاپ آرت از همان ابتدای دهه ی ۶۰، به عنوان جنبشی در آمریکا ظاهر و تثبیت شده بود. از حدود سال ۱۹۶۲ یک حس مشترک بین تعدادی از هنرمندان، از جمله روی لیکتن استاین، اندی وارهول، کلاوس اولد نبرگ، تام وسلمان و جیمز روزن کوئیست، قابل تشخیص بود. کارهای همه ی آن ها از موضوعات پیش پا افتاده و حتی مبتذل جامعه ی شهری آمریکا گرفته می شد.