سینمای ایران به رغم برخورداری از قدمتی نزدیک به هفتاد سال در تولید ، تنها در دهه ی اخیر بود که توانست به عنوان یک صنعت فیلمسازی با هویت مستقل فرهنگی و هنری ظاهر شود و طی همین ایام بود که هدفهای عمده چون آزاد ساختن هنر فیلم در داخل کشور از قید تسلط سینمای غرب ، بازسازی زیربنای مالی و اقتصادی ، جذب استعدادهای جوان به سینما ، ترویج روابط متقابل بین فیلمسازان و تماشاگران جوان ، طی برنامه ریزی دقیق محقق گردید .
در زمانه ایی که خبری از اینترنت و منابع فراوان ودر دسترس فضای مجازی نبود با سخت کوشی و ریز بینی جمال امید، این کتاب تالیف و تدوین شد که تا سالها جز منابع قابل اتکا و استناد در بررسی تاریخی سینمای ایران بود.