کتاب مردم شناسی اقوام و ایلات ایران

Anthropology of Iranian Tribes and Clans
کد کتاب : 29529
شابک : 978-6226441520
قطع : وزیری
تعداد صفحه : 585
سال انتشار شمسی : 1399
سال انتشار میلادی : 2020
نوع جلد : زرکوب
سری چاپ : 1
زودترین زمان ارسال : 5 اردیبهشت

معرفی کتاب مردم شناسی اقوام و ایلات ایران اثر علی بلوکباشی

"مردم شناسی اقوام و ایلات ایران" که به همت "علی بلوکباشی" نگارش و تدوین شده، اثری است که به بررسی جنبه های اقتصادی، دینی و فرهنگی بخشی از جمعیت ایران پرداخته است. این گروه که عمدتا به صورت ایل زندگی می کنند و در فواصل مختلف سال، به کوچ کردن مشغولند، فرهنگ و آداب خاص خود را دارند که "علی بلوکباشی" در کتاب "مردم شناسی اقوام و ایلات ایران" به آن پرداخته است. چرخ اقتصادی ایلات، عمدتا با دامداری، کشاورزی های مقطعی و گله داری می چرخد. علاوه بر مسئله ی اقتصادی، در این اثر به پیشینه ی تاریخ اقوام ایرانی، دین و آیین آن ها، سیاست و ساختارهای قدرت، قیام و جنگ ها و شورش ها، زبان و گویش، ادبیات و در نهایت هنر اقوام و طوایف ایرانی پرداخته شده است.
"مردم شناسی اقوام و ایلات ایران" با ارائه ی اطلاعات مهم تاریخی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی از طیف های وسیع قومی، روستایی و عشایری ایران زمین، منبع مناسبی جهت آشنایی با فرهنگ عامه و نحوه ی معاش گروه های قومی متنوع می باشد. این تنوع فرهنگی و معیشتی، از جنبه های شگفت انگیز هم زیستی در ایران محسوب می شود که اقوام با وجود تفاوت های ریز و درشت، در صلح کنار هم زندگی کرده و مجموعه ای بی نظیر از تنوع زیستی را در منطقه و جهان ارائه می کنند. داده های جمع آوری شده در کتاب "مردم شناسی اقوام و ایلات ایران"، علاوه بر اینکه آیینه ی احوالات اقوام و ایلات محسوب می شود و از طریق آن می توان به روند توسعه و دگرگونی این اقوام پی برد، اسناد و مدارک مناسبی را نیز جهت پژوهش های تطبیقی و مردم شناسی به خوانندگان ارائه می کند.

کتاب مردم شناسی اقوام و ایلات ایران

علی بلوکباشی
علی بلوکباشی زادهٔ ۱۳۱۴ خورشیدی ، نویسنده و پژوهشگر در حوزه مردم‌شناسی اهل ایران است. وی دارای مدرک دکترای مردم‌شناسی از دانشگاه آکسفورد انگلستان است. از وی به عنوان پدر مردم‌شناسی آکادمیک ایران یاد می‌شود.
قسمت هایی از کتاب مردم شناسی اقوام و ایلات ایران (لذت متن)
در وضعیت جمعیتی خاص خراسان و آمیختگی اجتماعی فرهنگی و زبانی قوم های تشکیل دهنده ی مردم شهرها و روستاها، یافتن فارس خالص همانطور که ایوانف نیز در حدود یک سده پیش بیان داشته است، بسیار دشوار می نماید، مگر در پاره ای از روستاهای دور افتاده این سرزمین. پراکنش فارس ها در سراسر خراسان به این ترتیب بوده است: در شمال جمعیتی از فارس ها در نواحی اسفراین، جاجرم و کم و بیش در محل هایی در امتداد مرز روسیه می زیستند . فارس های استقرار یافته در این نواحی تازه واردانی بودند که از بخش های گوناگون ایران، پس از حملات ترکمانان به این محال در اثر تصرف ماورای خزر توسط روسها، متوقف شده بود، به این منطقه آمده بودند. در جنوب خراسان جماعتی از فارس ها در روستاهای نسبتا کهن زندگی می کردند که در دامنه های شمالی رشته کوه های جغتای در ناحیه جوین قرار داشتند. گروه فارس های جوین با اینکه در تماس نزدیک با ترک ها و کردها بودند، زبان خراسانی مهجور خود را بهتر از روستاییان نواحی دیگر حفظ کرده بودند .