کتاب آماندا

«آماندا» رمانی از فیلیس ویتنی است. این رمان ژانری معمایی دارد. داستان درباره‌ی زن جوانی به نام آمانداست که برای پی بردن به ریشه‌های هویتی خویش، راهی سفری پرماجرا می‌شود. آماندا بعد از مرگ پدرش، به دعوت پدربزرگ مادری‌اش راهی سفری به سانتافی می‌شود. او در کودکی مادرش را از دست داده، و حالا تصمیم می‌گیرد به دعوت پدربزرگش راهی سفری مرموز و ناشناخته شود. او از محیط آشنای نیویورک فاصله می‌گیرد و به دنبال پیدا کردن نشانی از خویشان خود، و هویت‌ خانوادگی‌اش، به سرزمینی ناآشنا، یعنی به سمت نیومکزیکو می‌رود.
محیطی نامانوس و پر رمز و راز و شنیدن روایت‌های متفاوت از دهان خویشان مادری، آماندا را رفته‌رفته وارد فضایی غریب می‌کند. او باید همه‌چیز را پازل‌وار کنار هم قرار دهد تا پی به حقیقت ببرد و نه تنها با گذشته‌ی مادرش و خانواده‌ای او آشنا شود، بلکه به شناخت تازه‌ای از خودش هم دست یابد.
فضاسازی کتاب، همراه با شخصیت‌هایی خاص، مخاطب را به درون رمان می‌کشد و با خود می‌برد. فضای کتاب، رازآلود است. پیچیدگی‌های معمایی، تعلیقی داستانی ایجاد می‌کند و مخاطب با آماندا جلو می‌رود و درک می‌کند که او چگونه از دل غبار گذشته و روایت‌هایی متناقض، سعی در یافتن هویت خویش دارد. فضای رازآلود، مبهم، غریب و سرگشتگی شخصیت اصلی رمان بین ایمان و شک و حقیقت و وهم، فضای رمان را به ادبیات گوتیک نزدیک می‌کند. آماندا در فضایی غریب، با ترس و دلهره می‌خواهد پی به حقیقت و هویت خویش ببرد.
آماندا، دختری تنهاست که لحظه‌ای تردید به دل راه نمی‌دهد که از آپارتمان محل سکونتش و از شهر آشنایش، دل بکند و پا در سفری بگذارد که مقصد آن کاملا ناشناخته است: «از طبقه‌ی سوم خانه‌ام در نیویورک، ترافیک سنگین آن سوی خیابان را نگاه کردم. ساختمان‌های آجری، در زیر نور خورشید بهاری می‌درخشیدند. من برای نیویورک دلتنگ نمی‌شدم، زیرا برایم خاطرات دردناکی را زنده می‌کرد. در عوض نیومکزیکو به نظرم مکانی غریب و ناآشنا می‌رسید.» او بین فضای آشنا و غریب، برای گریز از خاطرات تلخ و پیدا کردن حقیقت، مکان غریب را انتخاب می‌کند و دل به سفری پرماجرا می‌سپارد.
نثر کتاب روان و ساده است. فیلیس ویتنی، از معدود نویسنده‌هایی است که هم‌زمان هم برای نوجوانان می‌نوشت هم برای بزرگ‌سالان. سادگی در نثر و فضای معمایی و ابهام‌آمیز آن، در هر دو دسته از کارهای او هویداست. از پررنگ‌ترین ویژگی کارهای او، تعلیق است. تمام داستان‌هایش تعلیقی معمایی دارد و تا انتها خواننده را با خود می‌کشد.
خواندن رمان آماندا، برای آن دسته از خوانندگانی که به کتاب‌های پرتعلیق و معماگونه علاقه‌دارند، و دل‌شان فضایی گوتیک‌وار می‌خواهد، می‌تواند لذت‌بخش باشد.