نسخهای که من از مجموعه داستانهای غزاله دارم از انتشارات توس با عنوان «با غزاله تا ناکجا» است. شامل مجموعه داستان «سفر ناگذشتنی» (۱۳۵۱) که اولین کتاب رسمی چاپ شده از غزاله است با فضایی بسیار تغزلی و انتزاعی «شجرهٔ طیبه»، «پاندارا» و «با انار با ترنج از شاخهٔ سیب»؛ ارتباط برقرار کردن با این سه داستان قدری سخت بود. داستان نیمه بلند «دو منظره» (۱۳۵۸) روایتی متفاوت با پایانی گنگ و مبهم -مثل اکثر داستانهای غزاله- بود. و سپی مجموعه «چهارراه» شامل داستانهای «دادرسی» (۱۳۵۸)، «بعد از تابستان» (۱۳۵۳) ، «جزیره» (۱۳۶۳) و «سوچ» (۱۳۷۰) از بهترین آثار غزاله هستند؛ مجموعه بعدی با عنوان «تالارها» و شامل داستانهای «نقشها» (۱۳۷۲)، «اول بهار» (۱۳۷۲)، «گردوشکنان» (۱۳۷۳)، «تالارها» (۱۳۷۴)؛ و در نهایت داستان «کشتی عروس» (۱۳۷۴). از نکات ارزشمند این نسخه در این است که در پیوست کتاب نامههای غزاله به مادرش منیر سیدی، دخترش سلمی الهی، دخترخواندهاش سمانه نظامشهبدی، دوستش شهره، همسرش محمدرضا نظامشهیدی به همراه چند یادداشت و خاطره به قلم او چاپ شده که در شناخت غزاله برای علاقمندان میتواند بسیار مؤثر باشد. همچنین یادداشتهایی از منیر سیدی، منصور کوشان، رضا براهنی، محسن میهندوست، ناهید توسلی، حسن اصغری و محمد مختاری دریاره غزاله چاپ شده.
کتاب دو منظره کتاب خوبی است نویسنده قلم خوبی دارد به نظر من کتابی است که خوب خواندنش ذهن را درگیر کرده و لحظات زیبایی برایش میآفریند رون بانو علیزاده شاد کاش بود و به این زیبایی مینوشت
به نظرم کتاب خوبی نیس و خیلی توضیح و تفسی داره
کتاب دو منظره افتضاحه