کتاب دیوانه های فوتبال

The Real Football Factories
(داستان های تکان دهنده ی حقیقی از سرسخت ترین هواداران فوتبال دنیا)
کد کتاب : 9945
مترجم :
شابک : 978-6002293923
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 306
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 2008
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 3
زودترین زمان ارسال : 13 مرداد

معرفی کتاب دیوانه های فوتبال اثر دومینیک آتون

کتاب «دیوانه های فوتبال» نمایش زندگی پرشور و پر فراز و نشیب هواداران فوتبال و بنگاه های اقتصادی است. این کتاب در قالب مصاحبه هایی با عاشقان فوتبال از گذشته تا به امروز صورت گرفته است.

دایر مجری ثابق فوتبال از یورکشایر ، اسکاتلند ، میدلندز ، شمال غربی انگلیس و لندن دیدن می کند تا با هواداران دو آتیشه فوتبال دیدار و مصاحبه کند. در اصل باید گفت که بر اساس این کتاب یک برنامه تلویزیونی ساخته شده است که دیدن آن نیز خالی از لطف نیست.

این مجموعه با شرح مختصری از تاریخچه ی هولیگانیسم فوتبال از زمان ظهور فرهنگ های ابتدایی بازی فوتبال در لندن تا سالهای پس از آن شروع می شود.

این «کتاب دیوانه های فوتبال» برای همه هواداران دو آتیشه فوتبال به شدت توصیه می شود. با خواندن این کتاب شما علاوه بر این که می توانید تاریخچه ای جذاب از سیر تحول فوتبال در ملل مختلف را فراگیرید، با فرهنگ های مختلف ورزشی هواداران این بازی جذاب در گوشه و کنار جهان آشنا خواهید شد. یک هوادار دو آتیشه فوتبال در برزیل چگونه با یک مسابقه فوتبال مواجه می شود؟
در استادیوم ها چه شعار هایی می دهد؟ و ...

کتاب دیوانه های فوتبال

دسته بندی های کتاب دیوانه های فوتبال
قسمت هایی از کتاب دیوانه های فوتبال (لذت متن)
آن ها در سال 1974 با ارتش یوگسلاوی درگیر شدند. صدها نفر از سربازانی که به اسپلیت سفر کرده بودند تا ستاره سرخ را تشویق کنند، مورد هجوم اعضای دوآتشه ی تورسیدا قرار گرفتند. محلی ها به سرعت بر همتایان نظامی شان غلبه کردند و بر آن ها چیره شدند. البته این اتفاق به لطف یک ژنرال و تفنگش روی داد که دستور داد سربازها تا نفر آخرشان از استادیوم بیرون بروند.

آن پیروزی به عنوان عامل رفتن تورسیدا به یک مرحله ی جدید عمل کرد. آن ها پیش از این تاریخ به خاطر استقامت شان در جایگاه های استادیوم ها، پرچم ها و پارچه نوشته های شان، شعارها و ترانه های دمادم و پشت سرهم شان و هجوم های ترسناک به هواداران رقیب شان شناخته می شدند... ولی حالا در بیرون از استادیوم هم گردهمایی و اتحاد ر ا آغاز کردند.

بزرگان تورسیدا حتا زمانی هم که مسابقه ای برگزار نمی شد، باهم ملاقات می کردند. کافه هایی همچون کافه دوبدووینک به پادگان نیروهای تورسیدا تبدیل شد؛ درست کمی شبیه میخانه های طرفداران چلسی، یونایتد یا رنجرز در یک وقت ناهار یکشنبه... فقط با این تفاوت که بالکان ها در هفت روز هفته آن جا جمع می شدند. ملاقات های نیمه رسمی برای ساختن ترانه ها و شعارهای جدید، سازماندهی سفر برای بازی های خارج از خانه، برنامه ریزی برای غلبه بر تشکیلات هواداران تیم های رقیب و پیدا کردن راه هایی برای فریب دادن پلیس در آن جا برگزار می شد. آن ها باید برای بازی های خارج از خانه برنامه ریزی می کردند؛ چرا که در زمان بازی های خانگی، هیچ هواداری از تیم های دیگر جرئت آمدن به اسپلیت را نداشت!