کتاب سینمای صامت

کتاب «سینمای صامت» منبعی جامع برای درک نحوه شکل‌گیری زبان تصویر و تحولات نخستین دهه‌های صنعت سینما از سال ۱۸۹۵ تا ورود صدا در دهه ۱۹۳۰ است. این کتاب با پیوند زدن روایتی تحلیلی از جریان اصلی سینما در غرب با تاریخ سینمای صامت در آمریکای لاتین و آسیا، دیدگاهی فراملی و همه‌جانبه به مخاطب ارائه می‌دهد. محتوای این اثر در قالب دو بخش اصلی و یک بخش پیوست تکمیلی تنظیم شده است که ابعاد گوناگون دوران صامت را پوشش می‌دهند. بخش نخست به قلم لیام اولیری که به بررسی سینمای صامت در غرب اختصاص دارد، سیر تطور خود را با مرور ابزارهای اولیه ثبت تصویر نظیر زوتروپ و کینتوسکوپ و سپس نخستین نمایش تاریخی برادران لومیر در سال ۱۸۹۵ آغاز می‌کند. در ادامه، این بخش گذر از دوره فیلم‌های یک‌حلقه‌ای و سالن‌های نیکل‌ادئون را پی می‌گیرد و با رسیدن به ظهور فیلم‌های بلند در ایتالیا، مکتب سینمایی سوئد، و نوآوری‌های روایی دیوید گریفیث در آمریکا عمق می‌یابد. پایان‌بخش این حوزه نیز بررسی عصر طلایی دهه ۱۹۲۰ با محوریت جنبش‌های بزرگی چون اکسپرسیونیسم آلمان، امپرسیونیسم فرانسه، نظریات مونتاژ شوروی و درخشش کمدین‌های بزرگ هالیوود نظیر چارلی چاپلین و باستر کیتون است. بخش دوم کتاب به قلم پل شرودر رودریگث با تغییر زاویه دید به سراغ سینمای صامت در آمریکای لاتین می‌رود و این تاریخ را در سه دوره زمانی شامل فیلم‌های واقع‌نما (۱۸۹۷-۱۹۰۷)، دوران گذار پیش‌روایت‌گر (۱۹۰۸-۱۹۱۵) و عصر فیلم‌های بلند داستانی (۱۹۱۵-۱۹۳۰) واکاوی می‌کند. در این بخش، آثار سینمایی منطقه در سه گروه کلیدی فیلم‌های هنری اقتباسی، فیلم‌های مذهبی و آثار عامه‌پسند تحلیل می‌شوند. در نهایت، بخش پیوست کتاب با مرور چگونگی ورود سینما به کشورهای آسیایی همچون ایران، ژاپن و هند، این بررسی تاریخی را کامل می‌سازد. رویکرد اول تحولات زیبایی‌شناختی و چهره‌های شاخص سینمای غرب را دنبال می‌کند و رویکرد دوم به ساختارهای سیاسی و مناسبات طبقاتی شکل‌گیری سینما در مناطق کمتردیده شده می‌پردازد. این کتاب با ارائه‌ی تصویر کاملی از ابزارهای اولیه، سبک‌های کارگردانی و تحولات منطقه‌ای، مخاطب را از سطح آشنایی سطحی فراتر برده و به درکی عمیق و همه‌جانبه از ریشه‌های هنر هفتم می‌رساند.