نظم و زوال سیاسی

Political Order and Political Decay

مشخصات کتاب نظم و زوال سیاسی
مترجم :رحمن قهرمانپور
شابک :978-964-334-616-4
قطع :وزیری
تعداد صفحه :542
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :2015
نوع جلد :شومیز
سری چاپ :2
زودترین زمان ارسال :30 تیر

در فهرست کتاب های سیاسی برگزیده

از پرفروش ترین کتاب های نیویورک تایمز

معرفی کتاب نظم و زوال سیاسی اثر فرانسیس فوکویاما | ایران کتاب

کتاب نظم و زوال سیاسی، اثری نوشته ی فرانسیس فوکویاما است که اولین بار در سال 2015 به چاپ رسید. فوکویاما با پرداخت به این سوال مهم و حیاتی که جوامع چگونه نهادهای سیاسی قدرتمند، مبتنی بر منافع جمعی و قابل اتکا را به وجود می آورند، تحولات و فراز و نشیب های دنیای سیاست، از انقلاب فرانسه گرفته تا ماجراهای «بهار عربی»، را مورد بررسی قرار می دهد و همچنین به ناکارآمدی های سیاست های ایالات متحده می پردازد. تأثیرات فساد بر حکومت، موفقیت برخی جوامع در از بین بردن فساد، میراث متفاوت استعمار در آمریکای لاتین و آفریقا و آسیا، و دلایل پیشرفت و توسعه ی سریع حکومت ها در کتاب نظم و زوال سیاسی به شکلی بسیار جذاب و قابل فهم تشریح می شوند. فوکویاما در این کتاب، آینده ی دموکراسی در مواجهه با رشد جهانی طبقه ی متوسط را نیز به بررسی می گذارد.

کتاب نظم و زوال سیاسی

فرانسیس فوکویاما
فرانسیس فوکویاما، زاده ی 27 اکتبر 1952، متخصص اقتصاد سیاسی و فیلسوفی آمریکایی است. فوکویاما در شیکاگو به دنیا آمد. او مدرک لیسانس خود را در رشته ی هنر از دانشگاه کورنل دریافت کرد و سپس در رشته ی فلسفه ی سیاسی ادامه ی تحصیل داد و مدرک دکترای خود در این رشته را از دانشگاه هاروارد گرفت. فوکویاما در حال حاضر، استاد و رئیس گروه توسعه ی اقتصادی بین المللی دانشگاه جانز هاپکینز در شهر واشنگتن دی. سی. است.
نکوداشت های کتاب نظم و زوال سیاسی
Straightforward and sensible.
بی پرده و خردمندانه.
The New York Times Book Review

A sweeping, masterful account of the struggle to create a well-functioning modern state.
شرحی جامع و استادانه از تلاش برای به وجود آوردن یک دولت مدرن کارآمد.
Barnes & Noble

Fukuyama's brilliant work on political orders.
اثر درخشان فوکویاما درباره ی ساز و کارهای سیاسی.
The Los Angeles Review of Books

قسمت هایی از کتاب نظم و زوال سیاسی (لذت متن)
در حالی که بسیاری از مباحث سیاسی کنونی حول میزان دخالت دولت می چرخد، سوال دیگری که به همان اندازه اهمیت دارد، ظرفیت دولت است. هر کاری از خاموش کردن آتش تا ارائه ی خدمات بهداشتی تا اتخاذ سیاست های صنعتی، بسته به کیفیت بوروکراسی دولتی که مسئول انجام این کارهاست، می تواند بهتر یا بدتر انجام شود. حکومت ها مجموعه ای از سازمان های پیچیده اند که عملکردشان بستگی به نحوه ی سازماندهی و منابع در دسترس، اعم از انسانی و مادی، دارد.

بوروکراسی مدرن بر مبنای شایسته سالاری، لیاقت فنی و غیرشخصی بودن استوار است. وقتی کارمندان بر مبنای حمایت سیاسی یا رفاقت با سیاست مداران انتخاب شوند، عملکرد آن ها لاجرم بسیار ضعیفتر خواهد بود. پر کردن بوروکراسی از منصوبان سیاسی باعث افزایش دستمزد ها و کمبود منابع مالی می شود. بخش عمومی برخلاف بخش خصوصی با خطر ورشکستگی مواجه نیست و معیار های سرراستی برای سنجش عملکرد ندارد. از این رو، اصلاح حکومت هایی که کارکنان آن ها از طریق ویژه پروری انتخاب شده اند، دشوار است.

نظم سیاسی فقط درباره ی محدود کردن حکومت های فریبکار نیست، بلکه بیشتر درباره ی وادار کردن حکومت به انجام کار های مورد نظر، نظیر تأمین امنیت شهروندان، حفظ حقوق مالکیت، ارائه ی خدمات آموزشی و بهداشت عمومی و ایجاد زیرساخت های لازم برای فعالیت بخش خصوصی است. در بسیاری از کشور ها دموکراسی به این دلیل تهدید می شود که دولت یا بسیار فاسد یا در انجام امور خود ناتوان است.