دره دراز

مجموعه آثار 1
The long valley

معرفی کتاب دره دراز اثر جان اشتاین بک | ایران کتاب

کتاب دره دراز، مجموعه ای از داستان های کوتاه نوشته ی جان اشتاین بک است که اولین بار در سال 1938 انتشار یافت. داستان های جذاب این مجموعه در دره ی زیبای سالیناس در کالیفرنیا می گذرند، جایی که مردمانی ساده به کشاورزی مشغول هستند و تلاش می کنند تا جایی برای خود در این دنیای بزرگ و پرهمهمه بیابند. اشتاین بک در این کتاب نیز به موضوعات مورد علاقه ی خود می پردازد: تنش ها و تضادهای میان شهر و روستا، کارگران و کارفرمایان، و گذشته و حال. کتاب دره دراز دربردارنده ی برخی از چالش برانگیزترین و شخصی ترین داستان های کوتاه جان اشتاین بک است و مخاطبین را به خوبی با اندیشه ها و جهان بینی این نویسنده ی بزرگ و برنده ی جایزه ی نوبل ادبیات آشنا می کند.

کتاب دره دراز


ویژگی های کتاب دره دراز

جان اشتاین بک برنده جایزه نوبل ادبیات

مشخصات کتاب دره دراز
انتشارات:نگاه
مترجم :
نویسنده :
نوع جلد :شومیز
قطع :پالتویی
شابک :978-600376326-5
تعداد صفحه :144
سال انتشار شمسی :1397
سال انتشار میلادی :1938
نکوداشت های کتاب دره دراز
John Steinbeck knew and understood America and Americans better than any other writer of the twentieth century.
جان اشتاین بک، آمریکا و آمریکایی ها را بهتر از هر نویسنده ی دیگر قرن بیستم می شناخت.
The Dallas Morning News

The ideal introduction to Steinbeck's work.
بهترین مقدمه برای ورود به دنیای آثار اشتاین بک.
Penguin

A wonderful book.
کتابی شگفت انگیز.
Biblio

بخش هایی از کتاب دره دراز (لذت متن)
دهکده ی لوما، همچنان که از اسمش پیداست، بر فراز تپه ی گرد نه چندان بلندی ساخته شده است که همچون جزیره ای از دهانه ی گسترده ی دره سالیناس، در کالیفرنیای مرکزی، بیرون زده است. در شمال و خاور آبادی، مردابی نی خیز، چندین کیلومتر گسترده است اما در جنوب، مرداب را خشکانده اند. سبزه زارهای پربار، نتیجه ی این خشکاندن است و خاک سیاه چندان غنی است که کاهو و گل کلم غول آسا در آن می روید. آرزوی آن خاک سیاه در دل صاحبان دهکده ی شمال مرداب راه یافت. جمع شدند و شرکتی عمرانی تشکیل دادند. من برای شرکتی کار می کنم که قرارداد کندن نهری را بسته است. حفار شناور رسید، به هم وصل شد و شروع به کندن وسط مرداب کرد.

مدتی کوشیدم با جماعت در خانه شناور زندگی کنم، اما نشد، پشه هایی که دور و بر حفار می پریدند و مه سنگین زیان بخشی که هر شب از مرداب برمی خاست و تا نزدیک زمین پیش می رفت؛ مرا به دهکده ی لوما کشاند که آنجا، در خانه ی خانم رتز، اتاق آماده ای گرفتم، ملال انگیزترین اتاقی که در عمر داشتم. ممکن بود بیشتر جست و جو کنم، اما با فکر این که خانم رتز به دقت نامه هایم را تحویل خواهد گرفت، تصمیمم را گرفتم. گذشته از هر چیز، فقط خوابیدنم در آن اتاق سرد لخت بود. غذایم را در خوراک پزی خانه ی شناور می خوردم.

میخانه ی بوفالو، حتی در چشم من، جای وحشتناکی بود، اما وقتی که شب در خیابان روی پیاده روهای چوبی می گردی و آن گاه که رشته های بلند مه مرداب همچون پارچه پشمی کثیف مواجی به صورتت می خورد؛ سرانجام وقتی که در چرخان میخانه ی کارل خیکی را گشودی و مردها را دیدی که دورتادور نشسته اند و گپ می زنند و می نوشند و کارل خیکی به طرفت می آید، به نظرت خیلی خوب می آید، از چنگش نمی توانی بگریزی.