هارولد بلوم، یکی از تأثیرگذارتین منتقدان ادبی قرن بیستم، در این کتاب موجوز اما عمیق به سراغ سنتی میرود که، در نگاه نخست، بیگانه با نقد ادبی به نظر میرسد: قبالا، تفسیر عرفان یهودی. بلوم با جسارت فکری همیشگی خود نشان میدهد که قبالا نه صرفا نظامی دینی یا رازآمیز بلکه شیوهای پیچیده از خوانش، تأویل و بازآفرینی معناست، شیوهای نیرومند برای فهم نقد ادبی مدرن.
بلوم در این اثر ابتدا اصول بنیادین قبالا و تاریخ تفسیرهای آن را بررسی میکند و سپس به سراغ ساختارهای زبانی و تفسیری این سنت میرود، ساختارهایی که بر چندلایگی معنا، گسست از خوانشهای پیشین و نقش خلاق خواننده تأکید دارند.
«قبالا و نقد» نه صرفا دیباچهای بر عرفان یهود است و نه کتابی آموزشی در نظریهی ادبی، بلکه تلاشی فکری است برای بازاندیشی در ماهیت نقد، تأثیر ادبیات و رابطۀ میان متن و مفسر. بلوم در این کتاب مرز میان دین، ادبیات و نظریه را کمرنگ میکند و از قبالا همچون زبانی مفهومی برای توضیح فرایند خواندن و تفسیر بهره میگیرد. نتیجه متنی فشرده، چالشبرانگیز و الهامبخش است که خواننده را وامی دارد دربارۀ معنای فهمیدن متن از نو بیاندیشد.