کتاب فرانکشتاین در بغداد

ایلیشوا آنچنان غرق افکارش در ون نشسته بود که گویی ناشنوا شده یا اصلا وجود خارجی ندارد و صدای انفجار مهیبی را که در فاصله ی دویست متری پشت سرش رخ داده بود، نمی شنود. با آن بدن ضعیفش در صندلی کنار پنجره مچاله شده بود. نگاه می کرد بی آن که ببیند و در حالی که تاریکی روزها بر سینه اش فشار می آورد، به مزه ی تلخ زبانش می اندیشید.

دو دقیقه بعد از این که ایلیشوا ام دانیال سوار ون شد، انفجار رخ داد. جمعیت داخل ون با نگاه های ترسان، از ورای ازدحام، به پشت سر نگاه کردند و در پارکینگ خودروهای نزدیک میدان الطیران، در مرکز بغداد، ابر غلیظی از دود را دیدند که به آسمان می رود، جوانانی که به سمت محل انفجار می دوند و خودروهایی که به جدول وسط خیابان یا به همدیگر برخورد کرده اند و رانندگانشان سرگردان و وحشت زده اند. صدای در هم پیچیده آدم ها، جیغ و سر و صدای نامفهوم و دزدگیر خودروها از همه جا به گوش می رسید.