کتاب رفتاردرمانی دیالکتیکی برای اختلال دوقطبی نوجوانان

«رفتاردرمانی دیالکتیکی برای اختلال دوقطبی نوجوانان» نوشته‌ی شری فان دیک و کارما گیندون، کتابی تمرین‌محور است که نقطه‌ی شروع آن تجربه‌ای است که برای بسیاری از نوجوانان مبتلا به اختلال دوقطبی آشناست: این حس که نوسان‌های خلقی، میان افسردگی و هیجان بیش از اندازه، نمی‌گذارند آدمی باشند که دلشان می‌خواهد. کتاب به‌جای آن‌که فقط درباره‌ی بیماری توضیح بدهد، مجموعه‌ای از مهارت‌ها را معرفی می‌کند تا خواننده بتواند میان این دو سو تعادل پیدا کند، مستقل‌تر شود و نگاهش را به هدف‌های بزرگ‌تر زندگی‌اش نگه دارد.
مهارت‌های کتاب از رفتاردرمانی دیالکتیکی یا همان DBT، گرفته شده‌اند و در قالب تمرین و برگه‌ی کار ارائه می‌شوند. تمرین‌ها شماره‌دارند و عنوانشان نشان می‌دهد کار از کجا شروع می‌شود و به کجا می‌رسد: «ثبت وضعیت خلق‌وخو»، «یادگیری راه‌های تازه برای کنار آمدن»، «ساختن روایتی تازه از خودت»، «تشخیص آنچه می‌شود تغییر داد و پذیرفتن آنچه نمی‌شود» و «مهارت‌های ارتباطی». در توضیح‌های کتابخانه‌ای هم از شناخت هیجان‌ها، پذیرش موقعیت‌های دشوار، تمرین ذهن‌آگاهی و رها کردن قضاوت‌های منفی درباره‌ی خود به‌عنوان بخشی از محتوا یاد شده است. یعنی خواننده فقط مطلب نمی‌خواند؛ قلم به دست می‌گیرد، حال و روز خودش را ثبت می‌کند و مهارت‌ها را روی زندگی خودش امتحان می‌کند.
بخشی از موضوعاتی که در این کتاب آمده است عبارت‌اند از: شناختن محرک‌های هیجانی و واکنش نشان دادن به آن‌ها، تهیه‌ی برنامه‌ی بحران و پیدا کردن حمایت، مقابله با رفتارهای اعتیادآور، و حفظ دوستی‌ها و کنار آمدن با خانواده. به این ترتیب کتاب هم به درون نوجوان می‌پردازد و هم به رابطه‌اش با اطرافیان. فرض کتاب این است که اختلال دوقطبی فقط در ذهن فرد اتفاق نمی‌افتد و روی دوستی، خانه و تصمیم‌های روزمره هم اثر می‌گذارد.
نویسنده‌ها هر دو از اهالی حوزه‌ی درمان‌اند؛ شری فان دیک مددکار اجتماعی و روان‌درمانگر است و در مرکز سلامت منطقه‌ای ساوت‌لیک در نیومارکت انتاریوی کانادا فعالیت می‌کرده؛ کارش بیشتر درمان اختلال دوقطبی با DBT و ذهن‌آگاهی بوده و پیش از این کتاب، «کتاب کار مهارت‌های رفتاردرمانی دیالکتیکی برای اختلال دوقطبی» را نوشته است. کارما گیندون نیز مددکار اجتماعی بالینی و درمانگر ثبت‌شده‌ی ازدواج و خانواده است و در برنامه‌ی سلامت روان کودک و خانواده‌ی همان مرکز کار می‌کرده.