غلامحسین ساعدی

غلامحسین ساعدی

غلامحسین ساعدی (زادهٔ ۲۴ دی ۱۳۱۴، تبریز – درگذشتهٔ ۲ آذر ۱۳۶۴، پاریس) با نام مستعارِ گوهرِ مراد، نویسنده و پزشک ایرانی بود. ساعدی نمایشنامه نیز می‌نوشت و پس از بهرام بیضایی و اکبر رادی از نامدارترین نمایشنامه‌نویسان زبان فارسی به‌شمار می‌رفت.
ساعدی در ادبیات و اندیشهٔ سیاسی از پیروان جلال آل احمد به‌شمار می‌رفت؛ و از اوایل تشکیل کانون نویسندگان ایران بدان پیوست.

کتاب های غلامحسین ساعدی

محاکمه ی میرزا رضای کرمانی


عافیتگاه


آشغالدونی


ضحاک


خانه روشنی


دیکته و زاویه


گاو


وای بر مغلوب


آی بی کلاه آی با کلاه


چوب بدستهای ورزیل


طاهره،طاهره عزیزم


عزاداران بیل


محال ممکن


در سراچه دباغان


تاتار خندان


جانشین


کلاته گل


مار در معبد


آشفته حالان بیدار بخت


غریبه در شهر


ترس و لرز


شب نشینی باشکوه


بیشتر بخوانید

مسیر پر فراز و نشیب نمایشنامه ها در قرن بیستم

در اوایل قرن بیستم و در اغلب کشورهای اروپایی، تمایزی میان نمایش های ساده و خیابانی با آثار جدی تر به وجود آمد.

6 دلیل برای خواندن داستان های کوتاه

ضرباهنگ سریع، طرح داستانیِ یک وجهی، و وجود ایجاز از ویژگی های «داستان های کوتاه» هستند