کتاب کارخانه کشتی سازی

«کارخانه کشتی‌سازی» نوشته‌ی خوان کارلوس اونتی در سال ۱۹۶۱ منتشر شده و یکی از آثار مهم ادبیات آمریکای لاتین به شمار می‌رود. داستان در شهر خیالی «سانتا ماریا» می‌گذرد، جایی که در بسیاری از آثار اونتی به‌عنوان صحنه‌ی رویدادهای داستانی تکرار می‌شود. شخصیت اصلی رمان مردی به نام لارسن است که پس از مدتی دوری، به شهر بازمی‌گردد و شغلی در یک کارخانه‌ی کشتی‌سازی متروک به‌دست می‌آورد. او قرار است آنجا را دوباره راه‌اندازی کند، اما کارخانه در واقع از پیش رو به نابودی رفته و تنها نامی از آن باقی مانده است.
لارسن با امید به ساختن دوباره‌ی زندگی‌اش وارد این محیط می‌شود. کارخانه‌ کشتی‌سازی هیچ فعالیت واقعی ندارد، نه کشتی‌ای ساخته می‌شود و نه کارگر فعالی وجود دارد. او و چند نفر دیگر وانمود می‌کنند که در حال مدیریت و فعالیت‌اند، ولی در واقع همه چیز در سکون و بیهودگی جریان دارد. این فضا، نوعی نمایش ظاهری از کار و حیات را القا می‌کند، بی‌آن‌که نتیجه یا تغییری در وضعیت ایجاد شود. کارخانه به نمادی از تکرار، رکود و وانمود بدل می‌شود. در کنار فعالیت بی‌نتیجه‌ی او در کارخانه، لارسن وارد رابطه‌ای مبهم با دختر صاحب کارخانه می‌شود. این رابطه نیز مانند پروژه‌ی کاری‌اش پر از توهم و ابهام است. گذشته‌ی او، شکست‌های قبلی و تلاش برای اثبات خود در شرایطی که همه‌چیز رو به زوال است، بخش مهمی از کشمکش درونی شخصیت را تشکیل می‌دهد.
روایت با ترکیب حال و گذشته، لایه‌های مختلفی از هویت و شکست را در ذهن شخصیت اصلی نشان می‌دهد، بدون این‌که پایانی روشن یا قطعی ارائه کند. در این رمان، مفاهیمی مثل زوال، پوچی، هویت، و توهم جایگاه محوری دارند. لارسن، مثل دیگر شخصیت‌های اونتی، میان میل به بازسازی معنا و آگاهی از شکست آن در نوسان است. فضای رمان، هم در سطح مکان و هم در سطح ذهنی، حالت توقف و فرسایش تدریجی دارد.