به نظرم یک رمان تکنیکال، گاهی پست مدرن و چیرهدستانه بود. روایتهایی که نشان میداد حقیقت فقط آن چیزی نیست که ما روایت میکنیم، یا دوست داریم روایت کنیم. این رمان چیزی حدود سه دههی پر مخاطرهی ایران را هم روایت کرده بود. شخصیتهایی بر لبهی تیغ، روایتی که چند لایه بود و نویسنده که فضاهای متعدد و مختلف را به خوبی به نمایش گذاشته بود. شروع خیلی خوب و پایانی با نگرش و جهانبینیای قاببندی شده. به نظرم این رمان چه از نظر تکنیکال و فنون داستاننویسی، چه از لحاظ اهمیت تاریخنگارانه و جامعهشناسانه و چه از نظر مضمونی یک اثر قابل تامل و درخور پژوهش و ستایش است. اما حیف که آثار داستانی ایرانی آنطور که باید و شاید خوانده نمیشوند و مورد تامل قرار نمیگیرند. حالا اگر نسخهی غیرایرانی این رمان در میآمد و اسم نویسندهای مثلا ماریو وارگاس یوسا پای آن میآمد حالا دهها هزار نسخهاش به فروش رفته بود و صدها مقاله دربارهاش چاپ میشد....