هنر انسان شدن

روان درمانی از دیدگاه یک درمانگر
On Becoming a Person: A Therapist's View of Psychotherapy

مشخصات کتاب هنر انسان شدن
مترجم :
قطع :رقعی
نوع جلد :شومیز
شابک :978-964-7443-52-4
سال انتشار شمسی :1395
سال انتشار میلادی :1954
تعداد صفحه :512
سری چاپ :6
زودترین زمان ارسال :---

در فهرست کتاب هایی که زندگی تان را دگرگون خواهند کرد

معرفی کتاب هنر انسان شدن اثر کارل راجرز | ایران کتاب

کتاب هنر انسان شدن، اثری نوشته ی کارل راجرز است که اولین بار در سال 1954 انتشار یافت. کارل راجرز، بنیان گذار جنبش روانشناسی انسان گرایانه، روان درمانگری را با خلق مفهوم «درمان مخاطب-محور» متحول ساخت. یافته های جدید در حوزه ی «روان داروشناسی»، به خصوص در ارتباط با داروی ضدافسردگی پروزاک، درمان هایی مبتنی بر دارو را به وجود آورده اند که هدف خود را تسریع فرآیند بهبودی در نظر می گیرند. اما این شیوه های درمانی همچنین، باعث شده اند تا رابطه ی انسانی میان مراجعه کننده و درمانگر به حاشیه رانده شود. امروزه که اهمیت و تأثیر برقراری ارتباط انسانی در نتیجه ی روند درمان، دوباره در حال بازگشت به مرکز توجهات است، «درمان مخاطب-محور» دکتر راجرز و اطلاعات ارزشمند او در کتاب هنر انسان شدن، بیش از هر زمان دیگری کمک کننده خواهد بود.

کتاب هنر انسان شدن

نکوداشت های کتاب هنر انسان شدن
A landmark book.
کتابی تحول آفرین.
Amazon Amazon

For anyone interested in clinical psychology or personal growth.
برای هر کسی که به روانشناسی بالینی یا رشد شخصی علاقه مند است.
Audio Books

An important classic book.
یک کتاب کلاسیک مهم.
Booktopia

قسمت هایی از کتاب هنر انسان شدن (لذت متن)
اصیل بودن به این معنی که نیاز دارم تا آنجا که ممکن است از احساسات واقعی خودم آگاه باشم؛ نه اینکه در ظاهر یک نگرش را بروز دهم و در درون خود، آگاهانه یا ناآگاهانه، حس دیگری داشته باشم. اصیل بودن، همچنین به این معناست که بخواهم حس ها و نگرش هایی را که در درونم وجود دارند، با کلمات و رفتارم، ابراز کنم و آشکار سازم. تنها به این شیوه، ارتباط می تواند واقعیت پیدا کند و به نظر می رسد که واقعی بودن، به عنوان نخستین ویژگی یک رابطه، از اهمیت بالایی برخوردار است.

منظورم از پذیرش، این است که دیگری را به گرمی مورد احترام و توجه قرار دهم؛ صرفا به عنوان یک شخص؛ مستقل از شرایط و وضعیت او. برایش به عنوان یک انسان، به شکل نامشروط ارزش قائل باشم؛ بدون هر قید و شرط دیگر. این یعنی احترام و علاقه نسبت به او به عنوان یک فرد مستقل و میل به اینکه او هم، احساساتش را به همان سبکی که خود می خواهد، در اختیار داشته باشد و تجربه کند. یعنی احترام برای نگرش های او در آن لحظه، بدون توجه به منفی یا مثبت بودن آن ها؛ و بدون توجه به اینکه این دیدگاه ها و نگرش ها تا چه حد ممکن است با نگرش هایی که او در گذشته داشته، در تناقض باشد.

این کتاب درباره ی من است به گونه ای که در آن جا با آن مراجع می نشینم. رویم به اوست و در آن تقلای ژرف و حساس، تا آنجا که بتوانم شرکت می کنم. درباره ی من است که می کوشم تجربه ی مراجع را همراه با معنی و احساس و مزه و طعمی که برای او داشته است، درک کنم. درباره ی من است که به خاطر فهمیدن آن مراجع و برای خطاپذیری انسانی خود، می خواهم زار بزنم و درباره ی شکست هایی است که گاه و بیگاه از این که زندگی را آن گونه که مراجع می بیند نمی توانم ببینم، نصیبم می شود. شکست هایی که مانند اشیاء سنگین فرود می آیند و بر سر راه پیچ در پیچ و پر از ظرافت رشدی که در حال تحقق یافتن است، قرار می گیرند.