کتاب جنس ضعیف

Il sesso inutile. Viaggio intorno alla donna
گزارشی از وضعیت زنان در جهان
کد کتاب : 5676
مترجم :
شابک : 9789643514341
قطع : رقعی
تعداد صفحه : 198
سال انتشار شمسی : 1398
سال انتشار میلادی : 1961
نوع جلد : شومیز
سری چاپ : 4
زودترین زمان ارسال : 5 مهر

معرفی کتاب جنس ضعیف اثر اوریانا فالاچی

اوریانا فالاچی روزنامه نگار ، نویسنده و مصاحبه کننده ی سیاسی ایتالیایی بود. او که در طول جنگ جهانی دوم در جبهه ی مخالف با موسولینی به پدرش در مبارزه کمک می کرد ، فعالیت روزنامه نگاری طولانی و موفقی داشت. فلاچی به دلیل پوشش جنگ و انقلاب در سراسر جهان مشهور شد و "مصاحبه های طولانی ، پرخاشگرانه و آشکار او با بسیاری از رهبران جهان در دهه های 1960 ، 1970 و 1980 مشهور شد. فالاچی همچنین رمان های زیادی هم نوشته است که همگی مورد توجه قرار گرفته اند. در ایران فالاچی را بیشتر با کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد می شناسند.
کتاب جنس ضعیف گزارشی است از زنان مختلف در کشورهای گوناگون جهان. فالاچی به پیشنهاد مدیر روزنامه ای راهی سفر به کشورهای شرقی می شود تا به ثبت گزارشی از زندگی زنان در این کشورهای بپردازد. سفر او از پاکستان آغاز می شود و به سمت کشورهای هند، اندونزی، هنگ کنگ، ژاپن، هاوایی و آمریکا ادامه می یابد. این کتاب به بررسی زندگی زنان در کشورهایی می پردازد که زنان در آن ها به عنوان جنس ضعیف یا جنس دوم شناخته می شوند. او در کتاب جنس ضعیف باورها و سنت های غلطی که سال ها باعث آزار و اذیت زنان در کشورهای مختلف دنیا شده است را بررسی کرده است.

کتاب جنس ضعیف

اوریانا فالاچی
اوریانا فالاچی، زاده ی ۲۹ ژوئن ۱۹۲۹ و درگذشته ی ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۶، روزنامه نگار، نویسنده و مصاحبه گر سیاسی برجسته ی ایتالیایی بود که در شهر فلورانس متولد شد و در سن ۷۷ سالگی در همان شهر درگذشت. وی در دوران جنگ جهانی دوم به عنوان یک چریک ضد فاشیسم فعالیت می کرد. آن چه بیش از هر چیز به معروفیت وی کمک نمود، مجموعه مصاحبه های مفصل و مشهور او با رهبران سرشناسی همچون محمدرضا پهلوی، یاسر عرفات، ذوالفقار علی بوتو، روح الله خمینی، ایندیرا گاندی، گلدا مایر، ملک حسین، معمر قذافی، جرج حبش، و هنری کیسینجر ب...
قسمت هایی از کتاب جنس ضعیف (لذت متن)
صورت نمی گیره و دختری بی شوهر نمی مونه و حساب کتاب به احساسات می چربه_ به بخش از منطقه ی بزرگی که شش صد میلیون آدم توش زندگی می کنن. نصف این جمعیت زنن و تو اغلب کشورای این منطقه زنا تو حجاب بلندی که اسمش چادره زندگی می کنن. چادر به اونا این امکان رو می ده که از نوک پا تا فرق سرشون رو از هر مرد نامحرمی _که شوهر یا پسر خودشون نباشه_ پنهون کنن. زنا از پشت دریچه یی که بالای این حجاب قرار داره به آسمون و خورشید و دیگرون نگاه می کنن. مثل کسی که از پنجره ی مشبکی بیرون رو بپاد!

قلمرو اسلام، خیلی بزرگه و کشورای زیادی رو تو خودش داره که پاکستان یه نقطه ی کوچیک تو اوناس. پس نمی شه در مورد وضعیت زنای مسلمون فقط با نگاه به اوضاع زنای کراچی قضاوت کرد. مثلا تو ایران وضعشون بهتره و تو عربستان خیلی خیلی بدتر. اون جا هنوز چیزی به اسم حرم سرا وجود داره. زنای حرم هیچ خبری از چیزایی که پشت دیوارای حرم اتفاق می افته ندارن و وقتی قدم به اون جا می ذارن می دونن که دیگه هیچ وقت بیرون نمی رن. زنای عربستان اون قدر موجودای به دردنخوری به حساب میان که حتا اسمشون تو دفتر ثبت احوال نوشته نمی شه. بعضی وقتا فقط اسم خانوادگی تو کارت شناسایی شون میاد. عکس برداشتن ازشون ممنوعه و کم تر زنی اون جاس که معنی کلمه ی عجیبی که تو جاهای دیگه ی دنیا بهش عشق می گن رو بدونه. مرد، خدای زن و صاحب تموم هستیشه.